ΣΑΒΒΑΤΟ, 14 ΜΑΡΤΙΟΥ 2015
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ 18η
ΠΩΣ ΘΕΛΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ
Διήγηση
Στην επί του όρους ομιλία ο Χριστός είπε στους ανθρώπους πώς να προσεύχονται στο Θεό και τι να ζητούν από Αυτόν:
«Μην έχετε άγχος και μην λέτε στη ζωή σας ‘τι θα φάμε;’ ή ‘τι θα πιούμε;’ ή ‘τι θα ντυθούμε;’, γιατί για όλα αυτά αγωνιούν όσοι δεν εμπιστεύονται το Θεό. Όμως ο ουράνιος Πατέρας σας ξέρει καλά ότι έχετε ανάγκη απ΄ όλα αυτά. Γι’ αυτό πρώτα απ’ όλα να ζητάτε τη βασιλεία του Θεού και την επικράτηση του θελήματός Του κι όλα τα άλλα θα ακολουθήσουν.
Ζητάτε και θα σας δοθεί, ψάχνετε και θα βρείτε, χτυπάτε την πόρτα και θα σας ανοιχτεί. Γιατί όποιος ζητάει, λαμβάνει κι όποιος ψάχνει βρίσκει και όποιος χτυπά του ανοίγεται. Μα και ποιος από σας, αν του ζητήσει το παιδί του ψωμί, θα του δώσει πέτρα; Ή αν του ζητήσει ψάρι, θα του δώσει φίδι; Αφού, λοιπόν, εσείς, παρόλο που είστε αμαρτωλοί, ξέρετε να δίνετε στα παιδιά σας ό,τι είναι καλό, πολύ περισσότερο ο Ουράνιος Πατέρας σας θα δώσει αγαθά σ’ όσους Του το ζητούν».
(Ματθ. 6, 31-34 και 7, 7-11)
Ερωτήσεις
Α. Τι σημαίνει η φράση του Χριστού ‘να μην έχετε άγχος’;
Β. Τι σημαίνει να ζητούμε τη Βασιλεία του Θεού και την επικράτηση του θελήματός Του στη ζωή; Τι σημαίνει ‘θέλημα του Θεού’;
Γ. Ποιος θα μας δώσει αυτό που ζητάμε;
Δ. Γιατί ο Θεός αποκαλείται από το Χριστό ‘Ουράνιος Πατέρας’;
Ε. Ό,τι δίνει ο Θεός είναι αγαθό; Γιατί τότε δεν πραγματοποιούνται όλα όσα ζητούμε στην προσευχή μας;
Σχόλια
να μην έχετε άγχος: το άγχος μαρτυρεί αγωνία και ταυτόχρονα, εμπιστοσύνη μόνο στον εαυτό μας. Όταν διαπιστώνουμε ότι τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως τα θέλουμε, τότε το άγχος μας κυριεύει, γιατί καταλαβαίνουμε ότι ο εαυτός μας δεν έχει τη δυνατότητα να τα πετύχει όλα.
τι θα φάμε: το τι θα φάμε, τι θα πιούμε και τι θα φορέσουμε είναι από τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου.
δεν εμπιστεύονται το Θεό: εμπιστοσύνη στο Θεό σημαίνει η βεβαιότητα ότι ο Θεός μας αγαπά και δίνει ό,τι είναι για το καλό μας
Ουράνιος Πατέρας: ο Θεός είναι ο πατέρας όλων μας γιατί Αυτός δημιούργησε τον κόσμο και τον άνθρωπο, αλλά και γιατί Αυτός μπορεί να μας βοηθήσει σε κάθε τι που χρειαζόμαστε. Παράλληλα, η ζωή μας είναι στα χέρια Του και είναι δεδομένη η αγάπη Του για μας
τη Βασιλεία του Θεού: είναι ό,τι θέλει ο Θεός για τον άνθρωπο και τον κόσμο, η αγάπη, η χαρά, η ειρήνη, η ομορφιά, η ενότητα του κόσμου και του ανθρώπου με βάση την εμπιστοσύνη στο Θεό. Ο κόσμος και ο άνθρωπος είναι παιδιά του Θεού. Η Βασιλεία του Θεού επιτυγχάνεται μέσα στη ζωή της Εκκλησίας και ιδίως στη Θεία Λειτουργία
επικράτηση του θελήματός Του: το θέλημα του Θεού είναι η σωτηρία του ανθρώπου από το κακό, την αμαρτία και το θάνατο
ζητάτε, ψάχνετε, χτυπάτε: είναι κινήσεις των παιδιών προς τον Πατέρα Τους
ξέρετε να δίνετε στα παιδιά σας: οι άνθρωποι δίνουν στα παιδιά τους ό,τι χρειάζονται. Επομένως, ο Θεός που είναι Πατέρας όλων των ανθρώπων, μπορεί να τους δώσει, ανάλογα με το αν ωφελούνται στον αγώνα για τη σωτηρία τους
Προβληματισμοί- εντοπισμός στο σήμερα
Α. Η προσευχή αποτελεί τη γέφυρα εκείνη με την οποία επικοινωνούμε με το Θεό. Η προσευχή μπορεί να είναι πολύ απλή, να πηγάζει από την καρδιά μας, μπορεί να είναι ένα λεπτό σιωπής στη γωνιά του ναού ή στο τρέξιμο της ημέρας, μπορεί να είναι η εκκλησιαστική προσευχή, το «Πάτερ ημών», η Παράκληση στην Παναγία, το Απόδειπνο, το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με», με το κομποσχοίνι ή χωρίς αυτό, μπορεί να είναι το άναμα ενός κεριού ή ο ασπασμός των εικόνων ή των λειψάνων ενός Αγίου και η κατάθεση των αιτημάτων μας προς το Θεό.
Β. Η προσευχή ξεκινά από το συμφέρον μας, από την επιθυμία μας κάτι να γίνει στη ζωή μας που να προέρχεται από το Θεό. Είναι καλό να γίνεται συχνά, να ξεκινά η μέρα μας με την αναφορά μας στο Θεό και να κλείνει με την ευχαριστία μας για το ό,τι μας έδωσε την δύναμη να αντέξουμε και να μας βοηθήσει να έχουμε ύπνο ελαφρό. Ακόμη καλύτερο όμως είναι να γίνεται από αγάπη προς το Θεό, να είναι ανάγκη μας να μιλήσουμε στο Θεό. Η πίστη μας και η εμπιστοσύνη μας να εκφράζονται στο Θεό μέσω της προσευχής.
Γ. Η εποχή μας δεν θεωρεί την προσευχή αναγκαία. Το βλέπουμε αυτό στο σχολείο, όπου τα περισσότερα παιδιά δεν προσέχουν και η προσευχή έχει γίνει μια τυπική υπόθεση. Το βλέπουμε στη ζωή μας, όπου προτιμούμε να βλέπουμε τηλεόραση το βράδυ, με αποτέλεσμα να μην αφήνουμε χρόνο στον εαυτό μας για προσευχή. Το βλέπουμε κι από τον τρόπο που κάνουμε το σταυρό μας, βιαστικά και άσχημα. Μικροί και μεγάλοι ας καταλάβουμε ότι έχει αξία να αφιερώνουμε, έστω και λίγο χρόνο, στο Θεό μιλώντας μ’ Αυτόν. Το ίδιο και την Κυριακή στην λειτουργία, να προσευχόμαστε όχι μόνο για τον εαυτό μας και τους φίλους-συγγενείς μας, αλλά για όλο τον κόσμο.
Δ. Να βοηθήσουμε τα παιδιά να μάθουν μικρές προσευχές, όπως το «Άγιος ο Θεός», το «Παναγία Τριάς», το «Πάτερ ημών», το «Βασιλεύ ουράνιε» και το «Πιστεύω», λέγοντάς τες όλοι μαζί στην κατηχητική συνάντηση και προτρέποντάς τες να τις λένε πριν κοιμηθούν και όταν ξυπνήσουν
Συμπέρασμα
Να προσευχόμαστε με αγάπη και εμπιστοσύνη στο Θεό όσο περισσότερο μπορούμε και Αυτός θα μας δίνει δύναμη στη ζωή μας.
π. Θ. Μ.
