ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ 5η 30.11 – 1.12.2013
Ο Ανανίας και η Σαπφείρα
Οι πρώτοι Χριστιανοί ήταν ενωμένοι μεταξύ τους και ταίριαζαν και οι απόψεις τους σε όλα τα ζητήματα. Κανείς δεν έλεγε ότι κάτι από τα υπάρχοντα του είναι δικό του, αλλά τα μοιράζονταν όλα μεταξύ τους. Οι απόστολοι κήρυτταν το μήνυμα της Ανάστασης του Κυρίου και ήταν όλοι ευλογημένοι. Δεν υπήρχε κανείς φτωχός μεταξύ τους γιατί όσοι είχαν χτήματα ή σπίτια, τα πουλούσαν και έδιναν όλα τα χρήματα στους αποστόλους, κι εκείνοι με τη σειρά τους τα διένειμαν στους Χριστιανούς ανάλογα με το τι χρειαζόταν ο καθένας. Ο Ιωσής, ο οποίος είχε μετονομασθεί από τους αποστόλους Βαρνάβας, Κύπριος στην καταγωγή, πούλησε ένα χωράφι που είχε και έφερε τα χρήματα και τα έβαλε μπροστά στα πόδια των αποστόλων.
Κάποιος άνδρας όμως, που τον έλεγαν Ανανία, μαζί με τη γυναίκα του Σαπφείρα, πούλησε κάποιο κτήμα, αλλά κράτησε ένα μέρος από τα χρήματα, με τη σύμφωνη γνώμη και της γυναίκας του, και έφερε το υπόλοιπο των χρημάτων στους αποστόλους, προσποιούμενος ότι προσέφερε όλα τα χρήματα που είχε πάρει. Τότε του είπε ο απόστολος Πέτρος: "Ανανία, γιατί κυρίευσε ο Σατανάς την καρδιά σου, να πεις ψέματα στο Άγιο Πνεύμα, και να κρατήσεις μέρος από την τιμή του κτήματος; Όταν το κτήμα ήταν δικό σου, δεν ήταν στην εξουσία σου το τι θα κάνεις με αυτό; Γιατί σκέφτηκες αυτό το πράγμα; Δεν είπες ψέματα σε ανθρώπους, αλλά στον Θεό". Ακούγοντας ο Ανανίας τα λόγια αυτά, έπεσε κάτω και πέθανε. Μεγάλος φόβος κατέλαβε όσους τα άκουσαν αυτά. Κάποιοι νέοι άνθρωποι που βρίσκονταν εκεί τον σήκωσαν και πήγαν να τον θάψουν.
Μετά από τρεις ώρες, ήλθε και η γυναίκα του, μη γνωρίζοντας τι είχε συμβεί. Είπε σε αυτήν ο Πέτρος: "Πες μου, τόσα χρήματα πουλήσατε το κτήμα;" Και εκείνη είπε: "Ναι, τόσα". Τότε ο Πέτρος είπε σ' αυτήν: "Γιατί συμφωνήσατε να πειράξετε το Πνεύμα του Κυρίου; Να, στην πόρτα είναι τα πόδια αυτών που έθαψαν τον άνδρα σου. Και θα σε πάρουν κι εσένα". Και εκείνη έπεσε αμέσως κάτω και πέθανε και αυτή. Μπαίνοντας λοιπόν οι νεαροί, την βρήκαν νεκρή, και την έβγαλαν και την έθαψαν κοντά στον άνδρα της.
Μεγάλος φόβος κατέλαβε όλη την Εκκλησία, και όλους όσοι τα άκουσαν αυτά, για το ότι οι δύο άνθρωποι δοκίμασαν το Θεό, λέγοντάς Του ψέματα και ο Θεός δεν τους άφησε να κοροϊδεύουν την Εκκλησία.
(Πράξ. 4, 32-37 και 5, 1-11)
Ερμηνευτικά σχόλια
ενωμένοι μεταξύ τους: Οι πρώτοι Χριστιανοί ήταν ενωμένοι και ζούσαν όλοι μαζί ακολουθώντας τη διδασκαλία του Ιησού. Πουλούσαν τα σπίτια, τα χτήματα και τις περιουσίες τους και έδιναν όλα τα χρήματα στους αποστόλους οι οποίοι έκαναν τη διανομή των χρημάτων σύμφωνα με τις ανάγκες του καθενός. Η Εκκλησία στα πρωτοχριστιανικά χρόνια λειτουργούσε σαν ένα σώμα, όπου όλοι συμμετείχαν στις λειτουργίες, έπαιρναν μαζί αποφάσεις, μοιράζονταν τα υπάρχοντα τους. Έτσι και στην σημερινή εκκλησία, όλοι οι Χριστιανοί είμαστε μέλη ενός σώματος, με κεφαλή το Χριστό. Η ζωή των Χριστιανών είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή επίσκεψη κάθε Κυριακή στην εκκλησία. Γνωριζόμαστε με τους υπόλοιπους πιστούς της ενορίας μας, σχετιζόμαστε μαζί τους, ζούμε τις καλές και τις κακές μας στιγμές μαζί, και με αγάπη προσφέρουμε ό,τι μπορούμε, είτε υλικά είτε πνευματικά αγαθά.
Κυρίευσε ο Σατανάς την καρδιά σου: Ο Ανανίας και η γυναίκα του Σαπφείρα αποφάσισαν να κρατήσουν κάποια από τα χρήματα που κέρδισαν από την πώληση του χτήματος τους, ωστόσο είπαν ψέματα στον απόστολο Πέτρο ότι προσέφεραν όλο το ποσό στην Εκκλησία. Ο Θεός μας έχει χαρίσει την ελευθερία να μπορούμε να κρίνουμε τι είναι καλό και τι κακό και να επιλέγουμε ποιο από τα δυο θέλουμε να πράξουμε. Δεν μας αναγκάζει να ακολουθήσουμε το θέλημα Του. Ούτε όμως και ο Σατανάς μας αναγκάζει να κάνουμε κάτι αν δεν το θέλουμε. Κάθε φορά που παίρνουμε μια απόφαση, κάθε φορά που σκεφτόμαστε ή κάνουμε κάτι καλό ή κακό είναι γιατί εμείς οι ίδιοι το έχουμε επιλέξει. Εμείς αποφασίζουμε το δρόμο που θα διαλέξουμε στη ζωή μας.
Ψέματα στο Άγιο Πνεύμα: το Άγιο Πνεύμα είναι το πρόσωπο της Αγίας Τριάδας που μας δίνει φώτιση και μας επιτρέπει να μετανοούμε. Στο όνομα του Αγίου Πνεύματος τελούνται όλα τα μυστήρια της Εκκλησίας. Για την Ορθόδοξη Εκκλησία η βλασφημία στο Άγιο Πνεύμα είναι η σοβαρότερη αμαρτία που μπορεί να πράξει ένας Χριστιανός. Βλασφημία σημαίνει να λέμε ψέματα στο Θεό, ενώ Εκείνος γνωρίζει τι γίνεται στη ζωή μας, όπως επίσης και να θεωρούμε ότι τα μυστήρια της Εκκλησίας, όπως η Θεία Λειτουργία, δεν είναι του Θεού, αλλά είναι των ανθρώπων.
‘’Πες μου, τόσα χρήματα πουλήσατε το κτήμα;" Ο απόστολος Πέτρος έδωσε την ευκαιρία στη Σαπφείρα να μετανοήσει και να πει την αλήθεια. Εκείνη όμως επέμεινε να λέει ψέματα όπως είχαν συμφωνήσει με τον άντρα της. Έτσι κι εμάς ο Θεός, δεν μας κατακρίνει για τις αμαρτίες μας, παρά μας δίνει πάντα την ευκαιρία να μετανοήσουμε και να επανορθώσουμε. Σαν στοργικός πατέρας συγχωρεί τα παιδιά του, ότι κι αν έχουν κάτι, αρκεί εμείς να έχουμε τη δύναμη να ζητάμε τη συγνώμη Του.
Κι έπεσε αμέσως δίπλα στα πόδια του και πέθανε: Ο Ανανίας και η Σαπφείρα πέθαναν και οι δυο μόλις είπαν ψέματα στον απόστολο Παύλο. Ο θάνατος τους όμως δεν ήταν τιμωρία από το Θεό για την αμαρτία που μόλις είχαν κάνει. Με το ψέμα τους και τον εγωισμό τους αποφάσισαν οι ίδιοι να απομακρυνθούν από το Θεό, κάτι που για την Εκκλησία ονομάζεται πνευματικός θάνατος. Αποτέλεσμα αυτής τους της πράξης ήταν και ο βιολογικός τους θάνατος, ο οποίος όμως λειτούργησε παραδειγματικά για τους υπόλοιπους πιστούς.
λέγοντας ψέματα: ψέματα λέμε συχνά στη ζωή μας, γιατί θέλουμε να κρύψουμε από τους άλλους την αλήθεια ή επειδή θέλουμε να πούνε για μας καλά λόγια και επειδή τα έργα μας δεν είναι τέτοια, διαλέγουμε το ψέμα. Επίσης, θέλουμε να προφυλαχθούμε από τις συνέπειες για κάποιο λάθος που έχουμε κάνει, με αποτέλεσμα να λέμε ψέματα. Ή θέλουμε να πετύχουμε κάτι και γι' αυτό λέμε ψέματα, προκειμένου να πείσουμε τους άλλους ότι αυτό είναι σημαντικό για μας. Βεβαίως, δεν πεθαίνουμε όταν λέμε ψέματα. Βλάπτεται όμως και μπορεί να τελειώσει η σχέση μας με τους άλλους, η αγάπη. Γι' αυτό ας μάθουμε να είμαστε ειλικρινείς, ιδίως στη σχέση μας με το Θεό.
Ερωτήσεις
1. Τι έκαναν τις περιουσίες τους οι πρώτοι Χριστιανοί;
2. Σε ποιον είπαν ψέματα ο Ανανίας και η Σαπφείρα;
3. Είχε η Σαπφείρα την ευκαιρία να μετανοήσει;
4. Ο θάνατος του Ανανία και της Σαπφείρας ήταν τιμωρία του Θεού ή αποτέλεσμα της επιλογής των δύο ανθρώπων;
5. Η πρωτοχριστιανική Εκκλησία λειτουργούσε σαν ένα σώμα. Μοιάζει η σημερινή Εκκλησία με την πρώτη Εκκλησία;
Συμπέρασμα: Όταν λέμε ψέματα απομακρυνόμαστε από τους ανθρώπους γιατί κλεινόμαστε στον εαυτό μας και δεν εμπιστευόμαστε την αλήθεια μας στους άλλους. Απομακρυνόμαστε όμως και από το Θεό βάζοντας τον εγωισμό και την υπερηφάνεια μας πάνω από το θέλημα Του.
Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2013
Σάββατο 23 Νοεμβρίου 2013
Πρόγραμμα Εβδομάδος
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΜΟΔΕΣΤΟΥ ΜΕΛΙΣΣΑΤΙΚΩΝ
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ
Δευτέρα 25 Νοεμβρίου - Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013
Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2013 (Αγίας Αικατερίνης):
7.30 – 9.30 π.μ. Όρθρος - Θεία Λειτουργία.
5.00 μ.μ. Εσπερινός και Παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο.
6.00 μ.μ. Κύκλος Συμμελέτης Αγίας Γραφής.
Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2013 (Αγίου Στυλιανού):
7.30 – 9.30 π.μ. Όρθρος - Θεία Λειτουργία.
Σάββατο 30 Νοεμβρίου 2013 (Αγίου Ανδρέου):
7.30 – 9.30 π.μ. Όρθρος - Θεία Λειτουργία.
4.00 – 5.00 μ.μ. Κατηχητικό Δημοτικού.
5.00 μ.μ. Εσπερινός.
5.00 – 6.00 μ.μ. Μάθημα Βυζαντινής Μουσικής για παιδιά.
6.00 – 7.00 μ.μ. Κατηχητικό Γυμνασίου.
Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013:
7.30 – 10.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία.
10.30 π.μ. - 12.00 π.μ. Κατηχητικό για τα μικρότερα παιδιά και συζήτηση με τους γονείς.
8.00 – 9.00 μ.μ. Κατηχητικό μαθητών Λυκείου.
Την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013, το μεσημέρι, θα πραγματοποιηθούν οι καθαριότητες του Ναού και το στρώσιμο των χαλιών, εφ΄ όσον ο καιρός το επιτρέπει.
Συμμετέχοντας στο έργο του Συλλόγου Συμπαραστάσεως κρατουμένων «ο Εσταυρωμένος», μπορούμε να προσφέρουμε κάτι από τα παρακάτω είδη για τα δέματα που θα ετοιμαστούν, ενόψει των Χριστουγέννων:
5. σλιπ
5. φανέλες
5. πακέτα τσιγάρα
5. οδοντόβουρτσες
5. οδοντόπαστες
5. τηλεκάρτες Ο.Τ.Ε. (όχι κινητά)
5. συσκευασίες ξυριστικές μιας χρήσεως.
Παρακαλούμε ενημερώστε μας για την πρόθεσή σας, ώστε να υπάρξει σχετική κατανομή. Ευχαριστούμε! div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΜΟΔΕΣΤΟΥ ΜΕΛΙΣΣΑΤΙΚΩΝ
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ
Δευτέρα 25 Νοεμβρίου - Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013
Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2013 (Αγίας Αικατερίνης):
7.30 – 9.30 π.μ. Όρθρος - Θεία Λειτουργία.
5.00 μ.μ. Εσπερινός και Παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο.
6.00 μ.μ. Κύκλος Συμμελέτης Αγίας Γραφής.
Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2013 (Αγίου Στυλιανού):
7.30 – 9.30 π.μ. Όρθρος - Θεία Λειτουργία.
Σάββατο 30 Νοεμβρίου 2013 (Αγίου Ανδρέου):
7.30 – 9.30 π.μ. Όρθρος - Θεία Λειτουργία.
4.00 – 5.00 μ.μ. Κατηχητικό Δημοτικού.
5.00 μ.μ. Εσπερινός.
5.00 – 6.00 μ.μ. Μάθημα Βυζαντινής Μουσικής για παιδιά.
6.00 – 7.00 μ.μ. Κατηχητικό Γυμνασίου.
Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013:
7.30 – 10.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία.
10.30 π.μ. - 12.00 π.μ. Κατηχητικό για τα μικρότερα παιδιά και συζήτηση με τους γονείς.
8.00 – 9.00 μ.μ. Κατηχητικό μαθητών Λυκείου.
Την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013, το μεσημέρι, θα πραγματοποιηθούν οι καθαριότητες του Ναού και το στρώσιμο των χαλιών, εφ΄ όσον ο καιρός το επιτρέπει.
Συμμετέχοντας στο έργο του Συλλόγου Συμπαραστάσεως κρατουμένων «ο Εσταυρωμένος», μπορούμε να προσφέρουμε κάτι από τα παρακάτω είδη για τα δέματα που θα ετοιμαστούν, ενόψει των Χριστουγέννων:
5. σλιπ
5. φανέλες
5. πακέτα τσιγάρα
5. οδοντόβουρτσες
5. οδοντόπαστες
5. τηλεκάρτες Ο.Τ.Ε. (όχι κινητά)
5. συσκευασίες ξυριστικές μιας χρήσεως.
Παρακαλούμε ενημερώστε μας για την πρόθεσή σας, ώστε να υπάρξει σχετική κατανομή. Ευχαριστούμε! div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
Διδάσκαλε ἀγαθέ...
«Διδάσκαλε ἀγαθέ, τι ποιήσας ζωήν αἰώνιον κληρονομίσω; … οὐδεῖ ἀγαθός εἰ μή εἷς ὁ Θεός. Τά ἀδύνατα παρά ἀνθρώποις δυνατά παρά τῷ Θεῷ ἐστίν»
Ο πλούσιος νέος πλησιάζει το Χριστό, χωρίς να καταλαβαίνει ουσιαστικά ποιος είναι αυτός στον οποίο προτίθεται να μιλήσει. Τον αναγνωρίζει ως πρόσωπο ξεχωριστό, ηγετικό, σεβάσμιο, θαυματουργό ενδεχομένως, διδάσκαλο, ενάρετο. Και ο Χριστός αποδέχεται την προσφώνηση διδάσκαλε, αλλά διατυπώνει μια άρνηση στην αποδοχή του όρου «αγαθέ», λέγοντας ότι αγαθός εκ φύσεως είναι μόνο ο Θεός. Γνωρίζει ο Χριστός καλά το περιεχόμενο του συνομιλητή Του και έτσι ξέρει τόσο την εικόνα που έχει ο νεαρός πλούσιος για τον εαυτό του, όσο και την διάθεσή του να υπακούσει στην απάντηση που θα λάβει από το αυτόν στην ερώτηση για το πώς θα κληρονομήσει την αιωνιότητα. Αν ο πλούσιος αναγνώριζε το Χριστό ως Θεό θα Τον υπάκουε αμέσως στο κάλεσμά του να πουλήσει τα πάντα και να τον ακολουθήσει;
Το ίδιο ερώτημα μπαίνει και στον καθένα μας. Αναγνωρίζουμε το Χριστό ως Θεό μας πραγματικά; Αν Ναι, τότε είμαστε έτοιμοι να παραιτηθούμε από το στήριγμά μας στα κάθε λογής αγαθά; Να ετοιμαστούμε να τα μοιραστούμε με τον καθένα που τα χρειάζεται αληθινά; Είτε αυτό είναι λόγος, είτε ύλη, είτε χάρισμα, είτε άνοιγμα της καρδιάς. Να ακολουθήσουμε το Χριστό στην οδό του Ευαγγελίου. Και αν αναγνωρίσουμε τη δυσκολία μας στην αρετή της αγάπης να ταπεινωθούμε στο Θεό και Του ζητήσουμε τη Χάρη Του και το έλεός Του γιατί θα έχουμε και πάλι βεβαία την ελπίδα ότι «τά αδύνατα παρά ἀνθρώποις δυνατά παρά τῷ Θεῷ ἐστίν.
Παρασκευή 22 Νοεμβρίου 2013
Μάθημα 4ο
Η θεραπεία του χωλού
Μετά την Πεντηκοστή, ένα απόγευμα οι απόστολοι Πέτρος και Ιωάννης, ανέβαιναν στο ναό των Ιεροσολύμων για τη συνηθισμένη προσευχή. Εκείνη ακριβώς την ώρα έφερναν ένα χωλό άνθρωπο που έτσι είχε γεννηθεί. Κάθε μέρα τον έφερναν στην πόρτα, που την έλεγαν «Ωραία», για να ζητιανεύει. Αυτός όταν είδε τον Πέτρο και τον Ιωάννη, που έμπαιναν στο Ναό, τους παρακάλεσε να του δώσουν ελεημοσύνη, τον είδε ο Πέτρος μαζί με τον Ιωάννη και του είπε: «Κοίταξε μας». Αυτός νόμιζε πως θα του δώσουν κάτι, αλλά ο Πέτρος του είπε: «Χρήματα δεν έχω, αυτό σου δίνω, στο όνομα του Χριστού του Ναζωραίου σήκω και περπάτα». Και αφού τον έπιασε από το δεξί χέρι τον σήκωσε.
Αμέσως λοιπόν, ο χωλός στάθηκε χαρούμενος στα πόδια του και περπατούσε και μάλιστα μπήκε μαζί με τους αποστόλους στο Ναό, δοξάζοντας το Θεό. Όλος ο κόσμος τον είδε που περπατούσε και δόξαζε το Θεό, γιατί γνώριζαν καλά πως αυτός ήταν ο ζητιάνος που ζητούσε ελεημοσύνη. Κι ενώ ήταν ακόμη ο χωλός μαζί με τους αποστόλους, πολύς λαός έτρεξε κοντά τους. Όταν είδε τον κόσμο ο Πέτρος άρχισε το κήρυγμα:
«Άντρες Ισραηλίτες, τι θαυμάζετε για αυτό που έγινε και τι μας κοιτάζετε σαν να κάναμε το θαύμα με τη δική μας δύναμη ή με την ευσέβεια μας; 0 Θεός του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ, δόξασε το γιο του, τον Ιησού, που σεις τον δώσατε στον Πιλάτο για να σταυρωθεί και αρνηθήκατε να επιτρέψετε σ' αυτόν να τον απολύσει και ζητήσατε να ελευθερώσει ένα φονιά. Θανατώσατε τον αρχηγό της ζωής που ο Θεός τον ανάστησε μέσα από τους νεκρούς. Με την πίστη μας στο Χριστό θεραπεύσαμε αυτόν που βλέπετε. Και τώρα αδερφοί μου γνωρίζω ότι ό,τι κάνατε, το κάνατε από άγνοια. Λοιπόν, να μετανοήσετε, για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες σας».
Με αυτό το θαύμα απέδειξαν οι Απόστολοι ότι ο Χριστός δίνει ζωή στον κόσμο και όχι τα ανθρώπινα
μέσα. (Πραξ. 3, 1-10)
Ερμηνευτικά σχόλια:
Περίμενε να του δώσουν κάτι: Όλοι οι άνθρωποι χρειάζονται χρήματα για να ζήσουν, αυτά έχουν αξία στη ζωή τους γιατί μπορούν να αγοράσουν τροφή, ρούχα και άλλα απαραίτητα αγαθά. Όμως είναι τα χρήματα τα πιο απαραίτητα για να ζήσουμε; Όχι, γιατί χωρίς χρήματα, ακόμη κι αν δυσκολευτούμε, μπορούμε να ζήσουμε από την άποψη ότι κάποιοι θα καλλιεργήσουν τη γη, κάποιοι θα ασχοληθούν με τα ζώα, κάποιοι κάτι άλλο θα βρούνε να κάνουν. Αυτό που αν μας λείπει, δεν μπορούμε να ζήσουμε αληθινά, είναι η αγάπη και αυτός που δίνει την αγάπη είναι ο Θεός. Αν έχουμε το Θεό στη ζωή μας τότε όλες οι ανάγκες μας αλλάζουν γιατί την ανάγκη για φαγητό και νερό την ξεπερνά η χαρά του Χριστού.
Σήκω και περπάτα: O Πέτρος και ο Ιωάννης είχαν τόση πίστη στο Χριστό που δεν χρειάστηκε να κάνουν τίποτα άλλο για το χωλό ζητιάνο παρά να του πουν «στο όνομα του Χριστού του Ναζωραίου σήκω και περπάτα». 0ι Απόστολοι είδαν ότι η πραγματική ανάγκη του χωλού δεν ήταν τα χρήματα, αλλά να ξαναπερπατήσει και να μπορέσει ο ίδιος να συντηρήσει τον εαυτό του. Αληθινή ελεημοσύνη λοιπόν έχουμε όχι μόνο όταν δίνουμε χρήματα στους άλλους, αλλά όταν μπορούμε να δούμε τι είναι αυτό που πραγματικά έχουν ανάγκη. Και στον περισσότερο κόσμο αυτό που λείπει είναι ο Χριστός, η πίστη, η ζωή της Εκκλησίας.
Αμέσως ο χωλός στάθηκε χαρούμενος: Όταν του είπαν οι απόστολοι σήκω και περπάτα, ο χωλός ζητιάνος δεν αντέδρασε λέγοντας «μα τι λες; Δεν μπορώ να περπατήσω, δε βλέπεις;» αλλά αμέσως υπάκουσε και σηκώθηκε και τότε έγινε το θαύμα. Έτσι θέλει να είμαστε κι εμείς ο Θεός, να έχουμε ανοιχτή καρδιά έτοιμη να τον δεχτεί και να μην απορούμε πολύ για όσα συμβαίνουν αλλά να δοξάζουμε το Θεό για όσα μας δίνει με εμπιστοσύνη γιατί ξέρει τι έχουμε ανάγκη.
Μπήκε μαζί τους στο Ναό δοξάζοντας το Θεό: O χωλός μόλις θεραπεύτηκε δεν έτρεξε να πάει σπίτι του ή να καμαρώνει που περπατά, αλλά πήγε στο Ναό μαζί με τους αποστόλους για να ευχαριστήσει το Θεό που τον θεράπευσε. Έτσι κι εμείς δεν πρέπει να ξεχνάμε να ευχαριστούμε το Θεό κάθε μέρα για όλα όσα μας δίνει και να θυμόμαστε ότι όταν καταφέρνουμε κάτι, δεν το καταφέραμε μόνοι μας αλλά με τη βοήθεια του Θεού που πάντα είναι δίπλα μας και μας νοιάζεται και μας αγαπάει. Παράλληλα, μπορούμε από την παιδική μας ηλικία να μάθουμε να προσφέρουμε στους άλλους, αγάπη, χαμόγελο, συγχωρητικότητα, να μην κλείνουμε την καρδιά μας σ' αυτούς και όταν έχουμε τη δυνατότητα να τους ελεούμε και υλικά.
Να μετανοήσετε για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες σας: 0 Θεός θέλει να έχουμε πίστη, να μην σκεφτόμαστε τι είναι αδύνατον να γίνει αλλά αν αυτό που θέλουμε να γίνει έχει αγάπη και δεν πάει αντίθετα στο θέλημα του Θεού. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως ό,τι θα ζητάμε με αγάπη θα μας το δίνει ο Θεός. Πρέπει να εμπιστευόμαστε το Θεό ότι κι αν μας δίνει, γιατί αυτό που ζητάμε ίσως να μην είναι καλό για μας κι ας μην το βλέπουμε. 0 Θεός ξέρει ακόμη ότι κάνουμε λάθη, ξέρει μάλιστα ότι αν καταλαβαίναμε ότι κάνουμε λάθος δεν θα το κάναμε. Για αυτό το μόνο που περιμένει είναι να μετανοήσουμε, δηλαδή να πούμε συγγνώμη.
Ερωτήσεις:
Τι σημαίνει ελεημοσύνη;
Γιατί οι Απόστολοι είπαν στο χωλό ότι τον Χριστό του δίνουν;
Τι θέλει ο Θεός από εμάς να κάνουμε για όσα καλά έχουμε;
Πώς μπορούμε εμείς να δείξουμε αληθινή ελεημοσύνη στους άλλους από την παιδική μας ηλικία;
Συμπέρασμα: Η Εκκλησία ζητά από μας να δείχνουμε ελεημοσύνη σε ό,τι έχει πραγματική ανάγκη ο άλλος και να φανερώνουμε με την πίστη μας και τα έργα μας το Χριστό.
Σάββατο 16 Νοεμβρίου 2013
ὁ θησαυρίζων ἑαυτῷ
«Οὕτως ὁ θησαυρίζων ἑαυτῷ καί μή εἰς Θεόν πλουτῶν». Αυτά παθαίνει όποιος μαζεύει πρόσκαιρους θησαυρούς για τον εαυτό του και δεν πλουτίζει με ό,τι θέλει ο Θεός.
Πως είναι λοιπόν αυτός του θυσαυρίζει εαυτώ; Ποια τα χαρακτηριστικά του;
Η έγνοια για τα υλικά αγαθά και όχι και για τα πνευματικά. Ασχολείται μόνο με τα χρήματα, την ιδιοκτησία του, τα αγαθά του, τα δικαιώματά του! Δεν έχει καμία σχέση με την καλλιέργεια των αρετών.
Η αποθήκευση και η χρήση τους για φιληδονία, για καλοπέραση. Δεν καλύπτει τις ανάγκες του για επιβίωση, αλλά θεωρεί χαρά και ευτυχία την κατανάλωση και την τρυφή.
Η καρποφορία της γης είναι αποτέλεσμα μόχθου προσωπικού και «τύχης». Δεν υπάρχει Θεός που ρυθμίζει τους εξωτερικούς παράγοντες, άρα δεν οφείλει ευχαριστία σε κανένα Θεό.
Κρατά τη χαρά της εφορίας μόνο για τον εαυτό του. Δεν αισθάνεται την ανάγκη να μοιραστεί, να επικοινωνήσει με άλλους και γίνεται μοναχικός.
«φάγε, πίε, ευφραίνου». Θεωρεί ότι όλη η επίγεια ζωή είναι ατέλειωτη, ξεχνώντας την ύπαρξη του θανάτου που σε κάνει να βλέπει μέσα από άλλο πρίσμα τη ζωή.
Όπως σε κάθε παραβολή, ο Χριστός αφήνει τον καθένα μας να κρίνει ο ίδιος με ποιον ταυτίζεται. Έτσι, παραμένει ανοιχτός ο τρόπος με τον οποίο ο καθένας μας θα πλουτίσει εις Θεόν. Θα γίνει με αντίθετη στάση ως προς αυτή του πλούσιου; Θα γίνει με την δοξολογία του Θεού και την εμπιστοσύνη στην ευλογία του να είμαστε διαχειριστές τόσο των αγαθών όσο και της χάριτος; Θα γίνει με την ελεημοσύνη; Με την προσευχή που γίνεται αγάπη; Με την συμπαράσταση σ’ αυτόν που πεινά, διψά, είναι ξένος, είναι γυμνός, είναι στη φυλακή, είναι ασθενής; Με την υπέρβαση της αυτάρκειας και τη νίκη κατά της πλεονεξίας, μέσα από τη σχέση με το Θεό και τον πλησίον; Ένα παράδειγμα ενός Αγίου, μπορεί να βοηθήσει.
Κάποτε ο πειρασμός φέρνει μπροστά στα πόδια του Μεγάλου Αντωνίου, εκεί που βάδιζε στην έρημο, ένα μεγάλο, αστραφτερό, ασημένιο δίσκο. Ο Μέγας Αντώνιος κοντοστέκεται για λίγο και λέγει: «Από πού βρέθηκε δίσκος στην έρημο; Εδώ ούτε δρόμος ούτε μονοπάτι, ούτε ίχνος περάσματος φαίνεται πουθενά. Αλλά και εάν έπεσε κάποιου ανθρώπου, δεν θα τον άκουγε; Δεν θα γύριζε λοιπόν να τον πάρει; Δική σου τέχνη είναι τούτο διάβολε! είπε ο Άγιος. Θέλεις να με εμπαίξεις. Χάρισμα σου λοιπόν. Πάρε τον δίσκο μαζί σου στην απώλεια, στο σκοτάδι της Κολάσεως, του φρικτού βασιλείου σου». Μόλις όμως, είπε αυτά ο όσιος, ο δίσκος έγινε άφαντος! Ο δαίμονας είχε νικηθεί. Σε λίγο θα συναντήσει άφθονο χρυσάφι, που άστραφτε και γυάλιζε με τη λάμψη του. Ο άγιος το προσπερνά, ενθυμούμενος τον λόγο της Γραφής «Πλούτος, εάν ρέη, μη προστίθεσθε καρδίαν» (Ψαλμ. 61, 12). Ακόμη κι αν δείτε μπροστά σας τον πλούτο να ρέει άφθονος, μην αφήνετε την καρδιά σας να προσκολληθεί σ’ αυτόν. Όπου είναι ο θησαυρός μας, εκεί και η καρδιά μας.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΜΟΔΕΣΤΟΥ ΜΕΛΙΣΣΑΤΙΚΩΝ
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ
Δευτέρα 18 – Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013
Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2013:
5.00 μ.μ. Εσπερινός και Παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο.
6.00 μ.μ. Κύκλος Συμμελέτης Αγίας Γραφής.
Τετάρτη 20 Nοεμβρίου 2013:
4.00 μ.μ. Εσπερινός
Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2013 (Εισόδια της Θεοτόκου):
7.30 – 9.30 π.μ. Όρθρος - Θεία Λειτουργία.
Σάββατο 23 Νοεμβρίου 2013:
7.30 – 9.30 π.μ. Όρθρος - Θεία Λειτουργία.
4.00 – 5.00 μ.μ. Κατηχητικό Δημοτικού.
5.00 μ.μ. Εσπερινός.
5.00 – 6.00 μ.μ. Μάθημα Βυζαντινής Μουσικής για παιδιά.
6.00 – 7.00 μ.μ. Κατηχητικό Γυμνασίου.
Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013:
7.30 – 10.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία.
10.30 π.μ. - 12.00 π.μ. Κατηχητικό για τα μικρότερα παιδιά και συζήτηση με τους γονείς.
8.00 – 9.00 μ.μ. Κατηχητικό μαθητών Λυκείου.
Απογευματινό στην Μηλίνα θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 24 Νοεμβρίου. Αναχώρηση 13.30 μ.μ.. Παιδιά: δωρεάν. Ενήλικες: 10€. Δηλώσεις στους επιτρόπους.
Παρασκευή 15 Νοεμβρίου 2013
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2013
Δεν έμεινε απότιστο!
Ολόδροσο το κατάφυτο Βέρμιο, υψώνει τις κορυφές του προς τον Ουρανό . Στα πόδια του απλώνεται ο εύφορος κάμπος. Χαρά Θεού εδώ από την άνοιξη ως το φθινόπωρο! Κατάφορτες οι μηλιές και οι ροδακινιές γέρνουν τα κλαδιά τους προς το έδαφος. Χιλιάδες στρέμματα οι βαμβακοφυτείες σκεπάζουν σαν ένα μεγάλο πράσινο χαλί το τμήμα αυτό της Μακεδονικής γης.
Απ ΄ την ώρα που θα φυτρώσει και θα βγει στην επιφάνεια το βαμβάκι μέχρι να μεγαλώσει, να δέσει και να δώσει τον πολύτιμο καρπό του, η μια δουλειά ακολουθεί την άλλη. Σκάλισμα του εδάφους, τσάπισμα και ξεβοτάνισμα απ' τα αγριόχορτα, αραίωμα στις ρίζες, για να δυναμώσουν όσες μείνουν, και τέλος πότισμα. Χρειάζεται άφθονο νερό, για να φουντώσουν τα φύλλα και να δέσουν τα «καρύδια», πού θ ’ανοίξουν τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο, για να μας χαρίσουν το ολόασπρο βαμβάκι. Οι γεωργοί περιμένουν πώς και πώς μια βροχή, για να ποτισθούν στον καιρό τους τα βαμβάκια.
Εκείνο το καλοκαίρι δεν έβρεξε καθόλου. Λες και είχε κλείσει ο ουρανός. Το χώμα ήταν κατάξερο. Η γη είχε ανοίξει εδώ κι εκεί διψασμένη. Τα φύλλα και τα λουλούδια ήταν σχεδόν μαραμένα. Χρειαζόταν νερό. Καθένας φρόντιζε να ποτίσει το χωράφι του με τεχνη¬τή βροχή. Συνεργεία με ποτιστικά μηχανήματα πότι¬ζαν, επί πληρωμή, δεκάδες στρέμματα κάθε μέρα. Έ¬παιρναν με σωλήνες νερό απ’ τα κανάλια και πότιζαν ασταμάτητα νύκτα μέρα. Τελευταίος στην σειρά, για να ποτισθεί σ' εκείνη την περιοχή, ήταν ο «κλήρος» του μπαρμπα - Πέτρου. Ήταν Σάββατο μεσημέρι.
“ Ήρθε επί τέλους ή σειρά σου, μπαρμπα – Πέτρο” , του είπε ό υπεύθυνος του συνεργείου. “Αύριο πρωί- πρωί με τη δροσιά θα βάλουμε μπρός. Φέρε και τα παιδιά σου, για να τελειώνουμε γρήγορα.”
—Δεν γίνεται, μαστρο - Κώστα. Δεν μπορώ αύριο.
—Γιατί;
—Αύριο είναι Κυριακή κι εγώ Κυριακή δεν δου¬λεύω.
—Δεν μπορώ να καθυστερήσω, μπαρμπα - Πέτρο μου. Με περιμένουν αλλού. Μόνον αύριο μπορώ. Έ¬μεινα τελευταίος σ' αυτή την περιοχή.
—Σου είπα: Δεν ποτίζω Κυριακή.
—Είσαι στα καλά σου; Θα μείνει απότιστο το βαμ¬βάκι σου.
—"Ας μείνει. Πάντως εγώ Κυριακή δεν βγαίνω στο χωράφι. Ή Κυριακή είναι μέρα του Θεού. Ποτέ μου δεν δούλεψα την Κυριακή κι ο Θεός δεν μ' άφησε. "Αν θέλεις ν' αρχίσουμε το πότισμα τα χαράματα της Δευ¬τέρας, πάει καλά. Ει δε μη, άμε στο καλό.
—Δεν μπορώ, μπαρμπα - Πέτρο. Έχε γεια!
—Στο καλό! Ώρα καλή!
Έφυγε το ποτιστικό συνεργείο και ήταν ολοφάνερο, πώς το βαμβάκι του μπαρμπα - Πέτρου θα έμενε απότιστο. Στην ψυχή όμως του πιστού γεωργού δεν έ¬σβησε η ελπίδα. Επίμονα εκείνο το βράδυ ερχόταν στο νου του ένα θαύμα. Το είχε διαβάσει πολλές φο¬ρές στην Καινή Διαθήκη, πού την έπαιρνε μαζί του ακόμη και στο χωράφι. Για να τιμωρήσει κάποτε ό Θεός τούς Ισραηλίτες έκλεισε τούς ουρανούς και δεν έβρεξε τρία και μισό χρόνια, επειδή το ζήτησε με θερ¬μή προσευχή ό προφήτης Ηλίας. Όταν συμπληρώθη¬κε ο καιρός, παρεκάλεσε και πάλι το Θεό ο φλογερός Προφήτης και τότε άνοιξαν οι κλειστοί ουρανοί και έ¬βρεξε. ’Ήταν μήπως δύσκολο στον Παντοδύναμο Θεό να κάνει και τώρα κάτι παρόμοιο; Δεν είναι Εκείνος και σήμερα ό Ίδιος, όπως και τότε; Δική Του δεν είναι η βροχή και τα πάντα; Ή τάχα υπάρχει κάτι ικανό ν' αντι- σταθεί στο θέλημά Του; Αυτές οι σκέψεις συντρό¬φευαν τον μπαρμπα - Πέτρο μέχρι αργά την νύκτα εκείνη.
Το πρωί στην Θεία Λειτουργία άνοιξε διάπλατα την καρδιά του στον Θεό ό πιστός γεωργός. Ικέτευσε και παρεκάλεσε με πίστη και θέρμη πολλή. Άφησε το ζή¬τημά του στα Πανάγαθα και Παντοδύναμα χέρια του Κυρίου.
Το μεσημέρι στο σπίτι, την ώρα του φαγητού, ένας του γιός κάτι θέλησε να πει, πώς τάχα εξ αιτίας του έ¬μεινε απότιστο το βαμβάκι. Η ήρεμη όμως και αποφασιστική στάση του πατέρα του τον επανέφεραν αμέσως στην τάξη.
Το απόγευμα με τη γυναίκα του και τις δυο κόρες του ανέβηκαν στον Προφήτη Ηλία. Το ολόασπρο εξωκκλήσι βρίσκεται σ' ένα ύψωμα στα δυτικά της πο¬λιτείας. Άναψαν τα καντήλια, έψαλαν το Απολυτίκιο του Αγίου και ζήτησαν ταπεινά την βοήθειά του. Τον παρεκάλεσαν να ικετεύσει κι εκείνος για λογαριασμό τους τον Παντοδύναμο Θεό. Όταν γύριζαν για το σπίτι, τα φώτα στους δρόμους ήταν αναμμένα από ώρα...
Πρωί- πρωί την Δευτέρα πήρε τους δυο γιούς του και ξεκίνησαν για το χωράφι. Ο ουρανός ήταν καθα¬ρός. Δυο - τρία μόνον μικρά, αραιά σύννεφα φαίνονταν κατά τον νότο. Δεν φύσαγε καθόλου. Η μέρα ήταν ζε¬στή. Η ατμόσφαιρα λίγο βαριά. Άρχισαν τη δουλειά σχεδόν αμίλητοι. Δεν είχαν περάσει όμως τρεις ώρες, αφ' ότου έφθασαν, οπότε ένιωσαν ολόγυρα μια ευχάριστη δροσιά. Ένα μεγάλο σκούρο σύννεφο τους είχε σκεπάσει. Οι πρώτες χοντρές σταγόνες της βρο¬χής ακούστηκαν να χτυπούν στα ψαθάκια τους. Έτρεξαν αμέσως και μόλις πού πρόλαβαν να χωθούν στη μικρή τους καλύβα, στην άκρη τού χωραφιού. Μια μπόρα καλοκαιρινή ξέσπασε σε λίγο. Το νερό έπεφτε ασταμάτητα πάνω από δυο ώρες και πότιζε πλούσια την διψασμένη γη.
Όρθιος στην πόρτα της καλύβας ο μπαρμπα - Πέτρος έβλεπε προς τον ουρανό, έκαμνε το σταυρό του και ψιθύριζε: «Μέγας είσαι, Κύριε και θαυμαστά τα έργα Σου. Ας είναι ευλογημένο το Πανάγιο Όνομά Σου. Με την βροχή, πού έστειλε ή Αγάπη Σου, δεν έ¬μεινε απότιστο κι εφέτος το βαμβάκι μου». (Αληθινή Ιστορία – «Φως στα χαλάσματα» εκδ. «ο Σωτήρ»).
Λίγα λόγια για το θέμα του μήνα.
Ανάμεσα στις πολλές αλλαγές της ζωής μας της τελευταίας τετραετίας, έρχεται να προστεθεί και η δυνατότητα λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων κατά την ημέρα της Κυριακής.
Δεν θα αναφερθώ στους εργατικούς αγώνες για την εξασφάλιση μιας ημέρας εβδομαδιαίως ως αργίας για τους εργαζομένους, ούτε για την τιμή της ημέρας που είναι αφιερωμένη στον Κύριό μας και Θεό μας Ιησού Χριστό και στην Ανάστασή Του. Το πραγματικό γεγονός της προηγηθείσης ιστορίας λέει πολλά.
Θα κάνω αναφορά στον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό, που θανατώθηκε εξαιτίας του μίσους των Εβραίων της Ηπείρου, γιατί με το κήρυγμά του έπεισε τους Χριστιανούς να μην κάνουν αγοραπωλησίες τις Κυριακές, αλλά τα Σάββατα.
Θα αναφερθώ στην αναστάτωση πολλών οικογενειών που θα υποχρεωθούν να καταργήσουν όμορφες οικογενειακές συνήθειες, όπως το κοινό κυριακάτικο γεύμα, ή η κυριακάτικη βόλτα, που θα ψάχνουν να βρουν ανθρώπους για να φυλάξουν τα παιδιά τους και θα απαιτήσουν τη λειτουργία των παιδικών σταθμών και των σχολείων ενδεχομένως, γιατί θα υποχρεωθούν να εργαστούν και την Κυριακή.
Θα αναφερθώ στην αδυναμία της συμμετοχής ακόμη και σε κοινωνικές εκδηλώσεις, (ακόμη και στα μυστήρια γάμου και βάπτισης), γιατί η αγορά θα πρέπει να είναι ανοιχτή.
Το εμπόριο κατά την ημέρα της Κυριακής δεν είναι δραστηριότητα αναγκαία και θα μπορούσαμε να εξακολουθούμε να ζούμε, όπως τόσα χρόνια. Ούτε εξυπηρετεί ευαίσθητες ομάδες ή τμήματα του κοινωνικού συνόλου, όπως εξυπηρετεί το ανοιχτό Νοσοκομείο, Φαρμακείο ή η αστυνομία ή τα μέσα μαζικής μεταφοράς κλπ.
Τέλος, θα τονίσω την υποτιθέμενη διάθεσή μας να επαναστατήσουμε ή έστω να διαμαρτυρηθούμε για τα όσα μας έχουν επιβληθεί στον οικονομικό τομέα τα τελευταία χρόνια. Αυτοί που επέβαλαν όλα τα δυσάρεστα θέλουν να επιβάλουν και το μέτρο του ανοίγματος των εμπορικών καταστημάτων τις Κυριακές. (Λες και μας περισσεύουν τα χρήματα και λείπει ο χρόνος για τις αγορές μας). Αντίσταση σημαίνει θυσίες και επανάσταση σημαίνει θυσία μέχρις αίματος. Ας αντιδράσουμε, λοιπόν, αρνούμενοι να ψωνίσουμε την Κυριακή, έστω κι αν πιεζόμαστε χρονικά τις άλλες ημέρες, έστω κι αν ακόμα ζημιωθούμε οικονομικά χάνοντας προσφορές και εκπτώσεις!
Ἐκεῖνο τό κέρδος ὁπού γίνεται τήν Κυριακήν εἶνε ἀφωρισμένο καί κατηραμένο, καί βάνετε φωτιά καί κατάρα εἰς τό σπίτι σας καί ὄχι εὐλογίαν καί ἤ σέ θανατώνει ὁ Θεός παράκαιρα, ἤ τήν γυναίκα σου, ἤ τό παιδί σου, ἤ τό ζῶον σου ψοφᾷ, ἤ ἄλλον κακόν σου κάμνει.
Καί ἄν τύχη ἀνάγκη καί θέλης νά πωλήσης πράγματα φαγώσιμα τήν Κυριακήν, ἐκεῖνο τό κέρδος μή τό σμίγεις εἰς τήν σακκούλα σου, διότι τήν μαγαρίζει, ἀλλά δῶσέ τα ἐλεημοσύνην, διά νά σᾶς φυλάγη ὁ Θεός. (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός)
ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ:
Διαμαρτύρομαι για όσα καταστροφικά μου επιβάλλονται! ΔΕΝ ψωνίζω ποτέ την Κυριακή.
Πρόγραμμα κατηχητικών συνάξεων:
Δευτέρα:
5.00 μ.μ. Εσπερινός και Παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο.
6.00 μ.μ. Κύκλος Συμμελέτης Αγίας Γραφής για μεγάλους.
Σάββατο:
4.00 – 5.00 μ.μ. Κατηχητικό για μαθητές Δ΄, Ε΄, και Στ΄ Δημοτικού.
5.00 – 6.00 μ.μ. Μάθημα Βυζαντινής Μουσικής για μαθητές.
6.00 μ.μ. Κατηχητικό για μαθητές Γυμνασίου.
Κυριακή:
Μετά τη Θεία Λειτουργία - 12.00 μ. Κατηχητικό για τα μικρότερα παιδιά, προνήπια, νήπια, Α΄, Β΄, Γ΄ Δημοτικού.
8.00 – 9.00 μ.μ. Κατηχητικό για μαθητές Λυκείου.
Ολόδροσο το κατάφυτο Βέρμιο, υψώνει τις κορυφές του προς τον Ουρανό . Στα πόδια του απλώνεται ο εύφορος κάμπος. Χαρά Θεού εδώ από την άνοιξη ως το φθινόπωρο! Κατάφορτες οι μηλιές και οι ροδακινιές γέρνουν τα κλαδιά τους προς το έδαφος. Χιλιάδες στρέμματα οι βαμβακοφυτείες σκεπάζουν σαν ένα μεγάλο πράσινο χαλί το τμήμα αυτό της Μακεδονικής γης.
Απ ΄ την ώρα που θα φυτρώσει και θα βγει στην επιφάνεια το βαμβάκι μέχρι να μεγαλώσει, να δέσει και να δώσει τον πολύτιμο καρπό του, η μια δουλειά ακολουθεί την άλλη. Σκάλισμα του εδάφους, τσάπισμα και ξεβοτάνισμα απ' τα αγριόχορτα, αραίωμα στις ρίζες, για να δυναμώσουν όσες μείνουν, και τέλος πότισμα. Χρειάζεται άφθονο νερό, για να φουντώσουν τα φύλλα και να δέσουν τα «καρύδια», πού θ ’ανοίξουν τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο, για να μας χαρίσουν το ολόασπρο βαμβάκι. Οι γεωργοί περιμένουν πώς και πώς μια βροχή, για να ποτισθούν στον καιρό τους τα βαμβάκια.
Εκείνο το καλοκαίρι δεν έβρεξε καθόλου. Λες και είχε κλείσει ο ουρανός. Το χώμα ήταν κατάξερο. Η γη είχε ανοίξει εδώ κι εκεί διψασμένη. Τα φύλλα και τα λουλούδια ήταν σχεδόν μαραμένα. Χρειαζόταν νερό. Καθένας φρόντιζε να ποτίσει το χωράφι του με τεχνη¬τή βροχή. Συνεργεία με ποτιστικά μηχανήματα πότι¬ζαν, επί πληρωμή, δεκάδες στρέμματα κάθε μέρα. Έ¬παιρναν με σωλήνες νερό απ’ τα κανάλια και πότιζαν ασταμάτητα νύκτα μέρα. Τελευταίος στην σειρά, για να ποτισθεί σ' εκείνη την περιοχή, ήταν ο «κλήρος» του μπαρμπα - Πέτρου. Ήταν Σάββατο μεσημέρι.
“ Ήρθε επί τέλους ή σειρά σου, μπαρμπα – Πέτρο” , του είπε ό υπεύθυνος του συνεργείου. “Αύριο πρωί- πρωί με τη δροσιά θα βάλουμε μπρός. Φέρε και τα παιδιά σου, για να τελειώνουμε γρήγορα.”
—Δεν γίνεται, μαστρο - Κώστα. Δεν μπορώ αύριο.
—Γιατί;
—Αύριο είναι Κυριακή κι εγώ Κυριακή δεν δου¬λεύω.
—Δεν μπορώ να καθυστερήσω, μπαρμπα - Πέτρο μου. Με περιμένουν αλλού. Μόνον αύριο μπορώ. Έ¬μεινα τελευταίος σ' αυτή την περιοχή.
—Σου είπα: Δεν ποτίζω Κυριακή.
—Είσαι στα καλά σου; Θα μείνει απότιστο το βαμ¬βάκι σου.
—"Ας μείνει. Πάντως εγώ Κυριακή δεν βγαίνω στο χωράφι. Ή Κυριακή είναι μέρα του Θεού. Ποτέ μου δεν δούλεψα την Κυριακή κι ο Θεός δεν μ' άφησε. "Αν θέλεις ν' αρχίσουμε το πότισμα τα χαράματα της Δευ¬τέρας, πάει καλά. Ει δε μη, άμε στο καλό.
—Δεν μπορώ, μπαρμπα - Πέτρο. Έχε γεια!
—Στο καλό! Ώρα καλή!
Έφυγε το ποτιστικό συνεργείο και ήταν ολοφάνερο, πώς το βαμβάκι του μπαρμπα - Πέτρου θα έμενε απότιστο. Στην ψυχή όμως του πιστού γεωργού δεν έ¬σβησε η ελπίδα. Επίμονα εκείνο το βράδυ ερχόταν στο νου του ένα θαύμα. Το είχε διαβάσει πολλές φο¬ρές στην Καινή Διαθήκη, πού την έπαιρνε μαζί του ακόμη και στο χωράφι. Για να τιμωρήσει κάποτε ό Θεός τούς Ισραηλίτες έκλεισε τούς ουρανούς και δεν έβρεξε τρία και μισό χρόνια, επειδή το ζήτησε με θερ¬μή προσευχή ό προφήτης Ηλίας. Όταν συμπληρώθη¬κε ο καιρός, παρεκάλεσε και πάλι το Θεό ο φλογερός Προφήτης και τότε άνοιξαν οι κλειστοί ουρανοί και έ¬βρεξε. ’Ήταν μήπως δύσκολο στον Παντοδύναμο Θεό να κάνει και τώρα κάτι παρόμοιο; Δεν είναι Εκείνος και σήμερα ό Ίδιος, όπως και τότε; Δική Του δεν είναι η βροχή και τα πάντα; Ή τάχα υπάρχει κάτι ικανό ν' αντι- σταθεί στο θέλημά Του; Αυτές οι σκέψεις συντρό¬φευαν τον μπαρμπα - Πέτρο μέχρι αργά την νύκτα εκείνη.
Το πρωί στην Θεία Λειτουργία άνοιξε διάπλατα την καρδιά του στον Θεό ό πιστός γεωργός. Ικέτευσε και παρεκάλεσε με πίστη και θέρμη πολλή. Άφησε το ζή¬τημά του στα Πανάγαθα και Παντοδύναμα χέρια του Κυρίου.
Το μεσημέρι στο σπίτι, την ώρα του φαγητού, ένας του γιός κάτι θέλησε να πει, πώς τάχα εξ αιτίας του έ¬μεινε απότιστο το βαμβάκι. Η ήρεμη όμως και αποφασιστική στάση του πατέρα του τον επανέφεραν αμέσως στην τάξη.
Το απόγευμα με τη γυναίκα του και τις δυο κόρες του ανέβηκαν στον Προφήτη Ηλία. Το ολόασπρο εξωκκλήσι βρίσκεται σ' ένα ύψωμα στα δυτικά της πο¬λιτείας. Άναψαν τα καντήλια, έψαλαν το Απολυτίκιο του Αγίου και ζήτησαν ταπεινά την βοήθειά του. Τον παρεκάλεσαν να ικετεύσει κι εκείνος για λογαριασμό τους τον Παντοδύναμο Θεό. Όταν γύριζαν για το σπίτι, τα φώτα στους δρόμους ήταν αναμμένα από ώρα...
Πρωί- πρωί την Δευτέρα πήρε τους δυο γιούς του και ξεκίνησαν για το χωράφι. Ο ουρανός ήταν καθα¬ρός. Δυο - τρία μόνον μικρά, αραιά σύννεφα φαίνονταν κατά τον νότο. Δεν φύσαγε καθόλου. Η μέρα ήταν ζε¬στή. Η ατμόσφαιρα λίγο βαριά. Άρχισαν τη δουλειά σχεδόν αμίλητοι. Δεν είχαν περάσει όμως τρεις ώρες, αφ' ότου έφθασαν, οπότε ένιωσαν ολόγυρα μια ευχάριστη δροσιά. Ένα μεγάλο σκούρο σύννεφο τους είχε σκεπάσει. Οι πρώτες χοντρές σταγόνες της βρο¬χής ακούστηκαν να χτυπούν στα ψαθάκια τους. Έτρεξαν αμέσως και μόλις πού πρόλαβαν να χωθούν στη μικρή τους καλύβα, στην άκρη τού χωραφιού. Μια μπόρα καλοκαιρινή ξέσπασε σε λίγο. Το νερό έπεφτε ασταμάτητα πάνω από δυο ώρες και πότιζε πλούσια την διψασμένη γη.
Όρθιος στην πόρτα της καλύβας ο μπαρμπα - Πέτρος έβλεπε προς τον ουρανό, έκαμνε το σταυρό του και ψιθύριζε: «Μέγας είσαι, Κύριε και θαυμαστά τα έργα Σου. Ας είναι ευλογημένο το Πανάγιο Όνομά Σου. Με την βροχή, πού έστειλε ή Αγάπη Σου, δεν έ¬μεινε απότιστο κι εφέτος το βαμβάκι μου». (Αληθινή Ιστορία – «Φως στα χαλάσματα» εκδ. «ο Σωτήρ»).
Λίγα λόγια για το θέμα του μήνα.
Ανάμεσα στις πολλές αλλαγές της ζωής μας της τελευταίας τετραετίας, έρχεται να προστεθεί και η δυνατότητα λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων κατά την ημέρα της Κυριακής.
Δεν θα αναφερθώ στους εργατικούς αγώνες για την εξασφάλιση μιας ημέρας εβδομαδιαίως ως αργίας για τους εργαζομένους, ούτε για την τιμή της ημέρας που είναι αφιερωμένη στον Κύριό μας και Θεό μας Ιησού Χριστό και στην Ανάστασή Του. Το πραγματικό γεγονός της προηγηθείσης ιστορίας λέει πολλά.
Θα κάνω αναφορά στον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό, που θανατώθηκε εξαιτίας του μίσους των Εβραίων της Ηπείρου, γιατί με το κήρυγμά του έπεισε τους Χριστιανούς να μην κάνουν αγοραπωλησίες τις Κυριακές, αλλά τα Σάββατα.
Θα αναφερθώ στην αναστάτωση πολλών οικογενειών που θα υποχρεωθούν να καταργήσουν όμορφες οικογενειακές συνήθειες, όπως το κοινό κυριακάτικο γεύμα, ή η κυριακάτικη βόλτα, που θα ψάχνουν να βρουν ανθρώπους για να φυλάξουν τα παιδιά τους και θα απαιτήσουν τη λειτουργία των παιδικών σταθμών και των σχολείων ενδεχομένως, γιατί θα υποχρεωθούν να εργαστούν και την Κυριακή.
Θα αναφερθώ στην αδυναμία της συμμετοχής ακόμη και σε κοινωνικές εκδηλώσεις, (ακόμη και στα μυστήρια γάμου και βάπτισης), γιατί η αγορά θα πρέπει να είναι ανοιχτή.
Το εμπόριο κατά την ημέρα της Κυριακής δεν είναι δραστηριότητα αναγκαία και θα μπορούσαμε να εξακολουθούμε να ζούμε, όπως τόσα χρόνια. Ούτε εξυπηρετεί ευαίσθητες ομάδες ή τμήματα του κοινωνικού συνόλου, όπως εξυπηρετεί το ανοιχτό Νοσοκομείο, Φαρμακείο ή η αστυνομία ή τα μέσα μαζικής μεταφοράς κλπ.
Τέλος, θα τονίσω την υποτιθέμενη διάθεσή μας να επαναστατήσουμε ή έστω να διαμαρτυρηθούμε για τα όσα μας έχουν επιβληθεί στον οικονομικό τομέα τα τελευταία χρόνια. Αυτοί που επέβαλαν όλα τα δυσάρεστα θέλουν να επιβάλουν και το μέτρο του ανοίγματος των εμπορικών καταστημάτων τις Κυριακές. (Λες και μας περισσεύουν τα χρήματα και λείπει ο χρόνος για τις αγορές μας). Αντίσταση σημαίνει θυσίες και επανάσταση σημαίνει θυσία μέχρις αίματος. Ας αντιδράσουμε, λοιπόν, αρνούμενοι να ψωνίσουμε την Κυριακή, έστω κι αν πιεζόμαστε χρονικά τις άλλες ημέρες, έστω κι αν ακόμα ζημιωθούμε οικονομικά χάνοντας προσφορές και εκπτώσεις!
Ἐκεῖνο τό κέρδος ὁπού γίνεται τήν Κυριακήν εἶνε ἀφωρισμένο καί κατηραμένο, καί βάνετε φωτιά καί κατάρα εἰς τό σπίτι σας καί ὄχι εὐλογίαν καί ἤ σέ θανατώνει ὁ Θεός παράκαιρα, ἤ τήν γυναίκα σου, ἤ τό παιδί σου, ἤ τό ζῶον σου ψοφᾷ, ἤ ἄλλον κακόν σου κάμνει.
Καί ἄν τύχη ἀνάγκη καί θέλης νά πωλήσης πράγματα φαγώσιμα τήν Κυριακήν, ἐκεῖνο τό κέρδος μή τό σμίγεις εἰς τήν σακκούλα σου, διότι τήν μαγαρίζει, ἀλλά δῶσέ τα ἐλεημοσύνην, διά νά σᾶς φυλάγη ὁ Θεός. (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός)
ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ:
Διαμαρτύρομαι για όσα καταστροφικά μου επιβάλλονται! ΔΕΝ ψωνίζω ποτέ την Κυριακή.
Πρόγραμμα κατηχητικών συνάξεων:
Δευτέρα:
5.00 μ.μ. Εσπερινός και Παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο.
6.00 μ.μ. Κύκλος Συμμελέτης Αγίας Γραφής για μεγάλους.
Σάββατο:
4.00 – 5.00 μ.μ. Κατηχητικό για μαθητές Δ΄, Ε΄, και Στ΄ Δημοτικού.
5.00 – 6.00 μ.μ. Μάθημα Βυζαντινής Μουσικής για μαθητές.
6.00 μ.μ. Κατηχητικό για μαθητές Γυμνασίου.
Κυριακή:
Μετά τη Θεία Λειτουργία - 12.00 μ. Κατηχητικό για τα μικρότερα παιδιά, προνήπια, νήπια, Α΄, Β΄, Γ΄ Δημοτικού.
8.00 – 9.00 μ.μ. Κατηχητικό για μαθητές Λυκείου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)