ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΜΟΔΕΣΤΟΥ ΜΕΛΙΣΣΑΤΙΚΩΝ

˜ ™

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

Δευτέρα 22 –  Κυριακή 28 Απριλίου 2013

Τετάρτη 24 Απριλίου 2013:

7.00 μ.μ. Θεία Λειτουργία των προηγιασμένων Τιμίων Δώρων.

Παρασκευή 27 Απριλίου 2013:

6.30  μ.μ. Ακολουθία του Μικρού Αποδείπνου και Κανόνας του Αγίου Λαζάρου.

Σάββατο 28 Απριλίου  2013 ( Έγερσις του Λαζάρου):

7.30 – 9.30 π.μ. Όρθρος - Θεία Λειτουργία.

11.00 π.μ. - 1.00 μ.μ. Κατηχητικό για τα μικρότερα παιδιά.

4.00 – 5.00 μ.μ. Κατηχητικό για μαθητές Δ΄, Ε΄, και Στ΄ Δημοτικού.

5.00 μ.μ. Εσπερινός

6.00 μ.μ. Κατηχητικό για μαθητές Γυμνασίου.

Κυριακή 28 Απριλίου 2013 (των Βαΐων):

7.30 – 10.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία.

7.30 – 9.30 μ.μ. Ακολουθία του Νυμφίου.

E Σήμερα, Κυριακή 2 Απριλίου, από τις 2.00 μ.μ. θα πραγματοποιηθούν στο Ναό εργασίες καθαριότητος ενόψει της εορτής του Πάσχα.  Μπορούμε όλοι, μικροί και μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες να προσφέρουμε στα διάφορα συνεργεία.

ΝΕΚΡΑ ΕΡΓΑ

«Καθαριεῖ τήν συνείδησιν ὑμῶν ἀπό νεκρῶν ἔργων εἰς τό λατρεύειν Θεῷ ζῶντι»

Η ανθρώπινη συνείδηση είναι γεμάτη από νεκρά έργα. Κι αυτά έχουν να κάνουν τόσο με την αμαρτία, δηλαδή την μη υπακοή στις εντολές του Θεού, όσο και με την απώλεια του χρόνου μας σε ζωή μακριά από το Θεό. Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας, περισσότερα είναι τα νεκρά έργα, οι νεκρές σκέψεις, ο νεκρός χρόνος μας κάθε ημέρα και νύχτα, παρά οτιδήποτε δίνει ζωή. Γιατί «νεκρά έργα» σημαίνει κάθε τι τελικά το οποίο δεν μας δίνει ζωή, νόημα, σκοπό, αλλά μας κάνει να ζούμε μόνο για το πρόσκαιρο και όχι για το αιώνιο και αληθινό.
Νεκρά είναι τα έργα τα οποία δεν έχουν σχέση με το Θεό. Μπορεί να είναι έργα δημιουργικά, έργα που να έχουν να κάνουν με την εργασία, με τη σπουδή, με την οικογένεια, με τις μέριμνες αυτού του κόσμου. Μπορεί να έχουν να κάνουν με την χαρά και την ηδονή. Μπορεί να έχουν να κάνουν με την αναγνώρισή μας από τους άλλους. Ωστόσο, αν απουσιάζει ο Θεός από αυτά, τότε απουσιάζει η όντως ζωή. Γιατί τα έργα που δεν μπορούν να οδηγήσουν τον άνθρωπο στην αιωνιότητα, δηλαδή τα έργα που δεν οδηγούν στην αγάπη και δεν κινούνται από αυτήν, είναι όντως νεκρά κι ας μοιάζουν ζωντανά, ας μοιάζουν σύμφωνα με το γράμμα του πολιτισμού και της πραγματικότητάς μας.

Η συνείδηση του ανθρώπου τον ελέγχει για τα νεκρά του έργα, είτε αυτά είναι πράξεις, είτε λογισμοί, είτε σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους, είτε απώλεια του χρόνου. Ιδίως το τελευταίο, είναι το σήμα κατατεθέν της εποχής μας. Πάμπολλες δυνατότητες για έργα τα οποία μας κάνουν να σπαταλούμε το χρόνο μας. Μας δίνουν τις ψευδαισθήσεις ότι λειτουργούμε με ζωντάνια. Ότι μπορούμε να χαρούμε ή να νικήσουμε την μοναξιά μας. Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε συνηθίσει σ’ αυτή τη νέκρωση με αποτέλεσμα να μην μας εντυπωσιάζει. Να μη θέλουμε να την υπερβούμε. Και η συνείδηση μας δεν είναι σε θέση να ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά της και να παλέψει ώστε να μας ξυπνήσει.

Πλησιάζουμε το Πάσχα. Αυτό σημαίνει ότι καλούμαστε από την Εκκλησία να ξαναδούμε τόσο την συνείδησή μας αν είναι φορτωμένη με νεκρά έργα, να αποφασίσουμε να ακολουθήσουμε την οδό της μετανοίας και με την κοινωνία με το Χριστό να αγωνιστούμε για ελευθερία, αγάπη και ζωή Χριστού. Δεν είναι ηθική μόνο η προσπάθεια αυτή. Είναι κυρίως ο αληθινός τρόπος λατρείας του ζώντος Θεού εν Χριστώ Ιησού. Είναι η οδός της Εκκλησίας, που οδηγεί τον καθέναν μας να έχει νόημα και σκοπό και να ελέγχει αληθινά την πορεία του. Να βρίσκει τι την νεκρώνει και να επιλέγει τη ζωή κοντά στο Χριστό. Κι Εκείνος θα μας συνδράμει στην πορεία προς την ανάσταση, η οποία πάντοτε έπεται της άρσεως του σταυρού μας.

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ 23                                                                                              20 και 21.4.2013

Η Αγία Παρασκευή 

Η Αγία Παρασκευή γεννήθηκε κοντά στη Ρώμη τον καιρό που αυτοκράτορας ήταν ο Αδριανός από  πλούσιους χριστιανούς γονείς , τον Αγάθωνα και την Πολιτεία. Γεννήθηκε μέρα Παρασκευή και για αυτό την ονόμασαν έτσι. Οι γονείς  πέθαναν νέοι αλλά είχαν προλάβει  να της μάθουν για το Χριστό  και  την αγάπη Του. Έτσι η Παρασκευή  μεγαλώνοντας διάλεξε να γίνει μοναχή   και , όταν πέθαναν οι γονείς της , μοίρασε την περιουσία τους στους φτωχούς  και πήγε σε μοναστήρι. Αργότερα ξεκίνησε να διδάξει το Χριστιανισμό σε διάφορα μέρη.

 Εκείνο τον καιρό αυτοκράτορας έγινε ο Αντωνίνος , ο οποίος καθώς ήταν ειδωλολάτρης θύμωσε όταν έμαθε ότι η Παρασκευή στο όνομα του Χριστού θεράπευε αρρώστους δίνοντάς τους πρώτα τη χαρά της ίασης και ύστερα τη χαρά της πίστης στο Χριστό και διέταξε να τη συλλάβουν. Έμεινε έκθαμβος από την ομορφιά της και προσπάθησε μάταια να τη δελεάσει να θυσιάσει στα είδωλα. Δεν κατάφερε όμως τίποτα. Έτσι θύμωσε και διέταξε να της φορέσουν μία πυρακτωμένη περικεφαλαία   για τιμωρία. Η Παρασκευή δεν έπαθε τίποτα. Τότε διέταξε τους στρατιώτες να την ρίξουν στη φυλακή με μια τεράστια πέτρα στο στέρνο της. Εκεί όμως άγγελος Κυρίου φάνηκε με μεγάλο σεισμό και  τη θεράπευσε. Την άλλη μέρα οι φρουροί τη βρήκαν μια χαρά  και τότε εβδομήντα στρατιώτες της φρουράς του αυτοκράτορα πίστεψαν στο Χριστό, οι οποίοι θανατώθηκαν την ίδια μέρα. Ο αυτοκράτορας ξαναζήτησε  από  την Παρασκευή  να θυσιάσει στα είδωλα κι όταν εκείνη αρνήθηκε έκαψαν καζάνι με λάδι και πίσσα και την έβαλαν μέσα. Καθώς η Παρασκευή δεν πάθαινε τίποτα, πλησίασε ο αυτοκράτορας να διαπιστώσει μήπως δεν ήταν αρκετά καυτό το μείγμα . Όταν έφτασε όμως κοντά, κάηκε τόσο πολύ, ώστε τυφλώθηκε. Μέσα στον πόνο του « ήλθε εις εαυτόν» , κατάλαβε  τι γινόταν και ζήτησε από την Παρασκευή να προσευχηθεί στο Θεό της  λέγοντας « Λυπήσου με δούλη του αληθινού Θεού, δώσε μου πίσω το φως μου κι εγώ θα πιστέψω στο Θεό που κηρύττεις». Με τις προσευχές της Αγίας  όχι μόνο ξαναβρήκε το φως του αλλά έγινε Χριστιανός κι από τότε ονομαζόταν Αντωνίνος ο Ευσεβής.

Μετά το περιστατικό η Παρασκευή αφέθηκε ελεύθερη να συνεχίσει το έργο της. Διδάσκοντας , θεραπεύοντας και κηρύττοντας  βρέθηκε σε μια πόλη όπου διοικητής ήταν κάποιος Ασκληπιός, ο οποίος με την πρώτη ευκαιρία τη συνέλαβε, τη φυλάκισε και τη μαστίγωσε μέχρι να φανούν τα κόκκαλά της και μισοπεθαμένη την πέταξαν οι φρουροί στη φυλακή το βράδυ. Την άλλη μέρα, όταν άφωνοι οι στρατιώτες τη βρήκαν σώα και αβλαβή, εκείνη ζήτησε να τη μεταφέρουν στο ναό του Απόλλωνα. Ο Ασκληπιός χάρηκε, γιατί νόμισε όταν θα ήθελε να θυσιάσει στα είδωλα και την πήγαν εκεί. Η Παρασκευή όμως, αφού προσευχήθηκε για πολλή ώρα και έκανε το σημείο του Σταυρού είδε μαζί με τον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί να πέφτουν όλα τα ειδωλολατρικά  αγάλματα  και να σπούνε με πάταγο. Ο κόσμος φώναξε τότε με δυνατή φωνή: « Ο Θεός των Χριστιανών είναι μεγάλος»!

Ύστερα από αυτό τα μαρτύρια αλλά και η πίστη της δεν έχουν τελειωμό. Την ρίχνουν σ΄ ένα λάκκο με ερπετά, αλλά εκείνη με την προσευχή της τα θανατώνει.  Μη μπορώντας να κάνει κάτι άλλο ο Ασκληπιός, στέλνει την Παρασκευή  στο βασίλειο του Ταράσιου , ο οποίος ήταν ακόμα πιο σκληρός από τον Ασκληπιό. Εκεί θεράπευε στο όνομα του Χριστού όλους τους ασθενείς που της έφερναν, μέχρι που την συνέλαβαν  κατηγορώντας την ότι κάνει μάγια. Για τιμωρία της την έριξαν σε ένα βρωμερό λάκκο με δηλητηριώδη κι επικίνδυνα  φίδια, ο οποίος λάκκος με την προσευχή της  και το σημείο του σταυρού  έγινε ευωδιαστό λιβάδι με ωραιότατα λουλούδια και η Παρασκευή βγήκε από εκεί χωρίς να έχει πάθει τίποτα. Ο θυμός του Ταράσιου  πλέον δεν συγκρατούνταν. Κι έτσι  την έφεραν στα Τέμπη, στο κέντρο της Θεσσαλίας, όπου η Αγία προσευχήθηκε με δυνατή φωνή να συγχωρέσει ο Θεός τις αμαρτίες εκείνων που θα τιμούσαν τη μνήμη της. Εκεί την αποκεφάλισαν.

 Η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη της στις 26 Ιουλίου και οι πρεσβείες της θεραπεύουν ιδίως παθήσεις των ματιών, όπως φαίνεται στην εικόνα της. 

  

 Ερμηνευτικά σχόλια

Χαρά της ίασης και της πίστης:   Όταν κάποιος αρρωσταίνει, συνήθως γκρινιάζει κι αρχίζει τα «γιατί», ιδίως αν η αρρώστια είναι σοβαρή. Όταν γίνεται καλά, χαίρεται. Σε κάποιους η χαρά κρατάει λίγο, σε άλλους περισσότερο. Όταν όμως η χαρά της  ίασης  γίνεται και χαρά της πίστης , τότε μεταμορφώνει το είναι του ανθρώπου. Γίνεται αισιόδοξος ο άνθρωπος, βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο. Λέει «έχει ο Θεός». Του εμπιστεύεται τη ζωή του, τα προβλήματά του , το παρόν και το μέλλον του  και γίνεται χαρούμενος, γιατί δεν λυγίζει από το βάρος των δυσκολιών. Μαθαίνει να ταπεινώνεται, και διαχειρίζεται τη δυσκολία εμπιστευόμενος το Θεό και όχι παριστάνοντας ο ίδιος το Θεό.

Ήλθε εις εαυτόν: ο Αντωνίνος ήταν διώκτης των Χριστιανών, ήταν αυτοκράτορας. Θα μπορούσε να αποκεφαλίσει εκείνος την Παρασκευή. Όταν τυφλώθηκε όμως, συνειδητοποίησε  και  ε π έ λ ε ξ ε να γίνει Χριστιανός. Δεν τον νίκησε ο εγωισμός, όταν κατάλαβε ότι Αυτός, στον οποίο πίστευε η Παρασκευή, ήταν αληθινός και ανώτερος από όποιον θεό ο ίδιος είχε γνωρίσει ως τότε και είχε την ταπείνωση να το παραδεχθεί και τελικά να ζητήσει και να γίνει και ο ίδιος Χριστιανός.

Με τις προσευχές της Αγίας ξαναβρήκε το φως του: με τις πρεσβείες της  Αγίας Παρασκευής   θεραπεύονται πολλές ασθένειες  των ματιών , όταν οι άνθρωποι ζητούν με πίστη τις μεσιτείες της. Θαύματα  λέει ο κόσμος  τα ανεξήγητα  με τη λογική  γεγονότα, όπως το να ξαναβρεί το φως του κάποιος που δε βλέπει, να περπατήσει κάποιος παράλυτος κ.α. Υπάρχουν όμως και θαύματα που αλλάζουν εσωτερικά τον άνθρωπο χωρίς να γίνει κάποιο άξιο απορίας γεγονός αντιληπτό από τους άλλους. Η ζωή κοντά στο Θεό είναι ένα  θαύμα. Όταν ένας αδύναμος άνθρωπος, όπως θα ήταν η Παρασκευή αν δεν πίστευε στο Θεό, καταφέρνει με την πίστη  να ξεπεράσει το φυσικό, ανθρώπινο φόβο  για τα βασανιστήρια, τα επικίνδυνα ερπετά και ζώα, το φόβο απέναντι στους ισχυρούς της γης, ουσιαστικά καταφέρνει μέσω της πίστης να νικήσει το φόβο για το θάνατο, που είναι ο μεγαλύτερος φόβος του ανθρώπου, τότε  δεν υπάρχει μεγαλύτερο θαύμα.   Με την πίστη νίκησε το φόβο και τελικά και το θάνατο και πρόσφερε πρώτα στον εαυτό της και ύστερα και σε όσους τη μιμήθηκαν κι έγιναν Χριστιανοί, την χαρά της Ανάστασης.

Την μνήμη της, κάνει θαύματα: ο άγιος είναι ο άνθρωπος που ζει το Σταυρό και την Ανάσταση του Χριστού στην ύπαρξή του. Αλλά δεν την κρατά αυτή τη χαρά μόνο για τον εαυτό του. Την προσφέρει και σε όλους όσους αγαπά, σε όσους γνωρίζει, σε όσους θέλουν. Μιλά και ζει τον Χριστό ως τον Αναστημένο Θεό και η μνήμη του μένει για πάντα ζωντανή στις καρδιές των ανθρώπων. Κάθε φορά λοιπόν που γιορτάζουμε έναν άγιο, θυμόμαστε τον αγώνα του Σταυρού και ζούμε την χαρά της Ανάστασης!

Ερωτήσεις

1.        Τι έκανε ο Αντωνίνος όταν η Παρασκευή  δεν «υπάκουσε» στις εντολές του αρχικά και τι στη συνέχεια;

2.        Ποια η διαφορά ανάμεσα στον Αντωνίνο  και τον Ταράσιο;

3.        Γιατί δε φοβόταν η Παρασκευή; Δε δείλιασε καμιά στιγμή; Ποιος της έδινε δύναμη;

4.       Εμείς  φοβόμαστε το θάνατο; Όταν μας έρχονται τέτοιες  σκέψεις τι μπορούμε να κάνουμε;

Συμπέρασμα

Η ζωή κοντά στο Χριστό είναι ένα θαύμα που μας κάνει να νικούμε το θάνατο και να προσφέρουμε τη χαρά της Ανάστασης.

Απολυτίκιο Αγίας Παρασκευής (ήχος α’)

Την σπουδήν σου τη κλήσει κατάλληλον, εργασαμένη φερώνυμε, την ομώνυμόν σου πίστιν εις κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευὴ αθληφόρε· όθεν προχέεις ιάματα, και πρεσβεύεις υπέρ των ψυχών ημών.

Ας παίξουμε

Πόσες λέξεις κρύβονται στη … σκουλικαντέρα;;;!!!!!

ΠΟΘΡΞΓΜΔΝΠΑΡΑΣΚΕΥΗΝΦΝΦΩΕΙΚΛΛΑΝΤΩΝΙΝΟΣΞΚΞΕΟΛΚ

ΜΑΣΚΛΗΠΙΟΣΗΒΒΓΗΤΑΡΑΣΙΟΣΝΝΝΙΚΟΕΥΘΟΛΦΡΟΥΡΟΙΒΩΨΦ

ΓΓΗΘΕΟΣΚΚΞΗΓΕΟΚΛΜΑΤΙΑΣΓΤΕΟΠΛΙΟΥΛΙΟΣΚΗΥΤΤΕΜΠΗΛΚΞΕΚΚΛΗΣΙΑΗΗ

«Αν μπορείς να κάνεις κάτι, βοήθησέ μας»

Το περιστατικό που περιγράφει ο Ευαγγελιστής Μάρκος, στην σημερινή περικοπή, συνέβη λίγο μετά τη Μεταμόρφωση του Χριστού. Μη βρίσκοντας, λοιπόν, ο πατέρας του δαιμονιζομένου παιδιού τον Χριστό, φέρνει το άρρωστο παιδί στους 9 Αποστόλους και ζητά από αυτούς να θεραπεύσουν το παιδί.

Ο πατέρας δεν είναι σίγουρος για το τι μπορεί να γίνει. «Αν μπορείς να κάνεις κάτι, βοήθησέ μας», είναι τα λόγια που λέει στο Χριστό. Για το Χριστό δεν ξέρει, φανταστείτε για τους αποστόλους.

Ζητά να θεραπεύσουν οι Απόστολοι. Ζητά τους «εκπροσώπους» του Χριστού και όχι τον ίδιο τον Χριστό. Πιθανότατα, θεωρεί ότι η θεραπεία προέρχεται από τους Αποστόλους και όχι από το Χριστό. Λανθασμένη θεώρηση που ισχύει και σήμερα. Τα θαύματα δεν τα κάνουν οι Άγιοι, αλλά ο Θεός (με τις μεσιτίες των Αγίων).  

Αδύναμη πίστη έχουν και Απόστολοι. Δεν ξέρουν τι και πως να το ζητήσουν από το Θεό. Δεν ήταν σίγουροι για το ποιον έχουν κοντά τους. Ακόμη, ίσως και να πίστευαν ότι αυτοί προσωπικά κάνουν τα θαύματα.

Εντελώς μακριά από το ενδεχόμενο να βρεθεί λίγη πίστη που θα βοηθούσε τον πατέρα, είναι ο κόσμος των γραμματέων. Αυτοί κατηγορούσαν το Χριστό ως παραβάτη του Νόμου, ακόμα και ότι στο όνομα του άρχοντα των δαιμόνων εκβάλει τα δαιμόνια.    

Συναντώντας, όμως, το Χριστό όλα αλλάζουν. Η πίστη του πατέρα ενισχύεται και το παιδί θεραπεύεται. Έτσι και για μας, οδεύοντας προς το Πάσχα ας προσπαθήσουμε ο καθένας μας να μιλήσει στο Χριστό, χωρίς να επαναπαυόμαστε στο ότι κάποιοι προσπαθούν για μας, αλλά εμείς θα παραμένουμε άλαλοι και κωφοί. Και το ακάθαρτο πνεύμα φεύγει μόνο με την δική μας συνάντηση, την προσωπική, με τον Κύριό μας. Ας είναι αυτό το μήνυμα το κλειδί για να εντείνουμε τις πνευματικές μας προσπάθειες στο δεύτερο μισό της Τεσσαρακοστής. Και ο Κύριος θα μας ανεχθεί, θα μας βοηθήσει στην αδυναμία της πίστης μας και θα μας θεραπεύσει.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

Δευτέρα 15 –  Κυριακή 21 Απριλίου 2013

Δευτέρα 15 Απριλίου 2013:

4.30 μ.μ. Αναχώρηση για την Ι. Μ. Παναγίας Γοργοϋπηκόου Φυτόκου για την ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου.

Τετάρτη 17 Απριλίου 2013:

6.00 μ.μ. Ακολουθία του Μεγάλου Κανόνος και Θεία Λειτουργία των προηγιασμένων Τιμίων Δώρων.

Παρασκευή 19 Απριλίου 2013:

7.00  μ.μ. Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου.

9.30 -11.00  μ.μ. β΄Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου.

Σάββατο 20 Απριλίου  2013:

7.30 – 9.45 π.μ. Όρθρος - Θεία Λειτουργία.

11.00 π.μ. - 1.00 μ.μ. Κατηχητικό για τα μικρότερα παιδιά.

4.00 – 5.00 μ.μ. Κατηχητικό για μαθητές Δ΄, Ε΄, και Στ΄ Δημοτικού.

5.00 μ.μ. Εσπερινός

6.00 μ.μ. Κατηχητικό για μαθητές Γυμνασίου.

Κυριακή 21 Απριλίου 2013 (Ε΄ Νηστειών):

7.30 – 10.45 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου.

8.00 – 9.00 μ.μ. Κατηχητικό μαθητών Λυκείου.

E Την Παρασκευή 19 Απριλίου 2013, ο π. Θεόδωρος Μπατάκας θα είναι στο Ναό για το Μυστήριο της εξομολογήσεως από τις 5.30 μ.μ.. E Το Σάββατο 20 Απριλίου 2013, ο π. Χρήστος θα είναι στο Ναό για το Μυστήριο της εξομολογήσεως από τις 4.00 μ.μ..

 

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ 22                                                       13 και 14.4.2013

Οι Αγίες Σοφία, Πίστη, Ελπίδα, Αγάπη

Στα χρόνια του αυτοκράτορα της Ρώμης Αδριανού (117-138 μ.Χ.), στην Ρώμη ζούσε η οικογένεια της χριστιανής Σοφίας, της οποίας ο άνδρας είχε πεθάνει. Η Σοφία είχε τρεις κόρες, στις οποίες είχε δώσει τα χριστιανικά ονόματα Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη. Όλος ο κόσμος μιλούσε για την ομορφιά των τριών κοριτσιών, αλλά και την αρετή τους. Ο αυτοκράτορας, όταν έμαθε γι’ αυτές, διέταξε νε τις συλλάβουν και να τις παρουσιάσουν μπροστά του. Της ζήτησε να απαρνηθούν την πίστη στο Χριστό και να λατρεύσουν τα είδωλα. Όταν αρνήθηκαν, ο αυτοκράτορας πίστεψε πως επειδή ήταν και οι τρεις μαζί, γι’ αυτό επέμεναν. Θέλησε λοιπόν να τις χωρίσει, ώστε η καθεμιά να μην έχει συμπαράσταση από τις άλλες και έτσι να λυγίσουν.

Κράτησε λοιπόν την δωδεκάχρονη Πίστη. Της ζήτησε να θυσιάσει στην θεά των ειδώλων Άρτεμη. Όταν η κοπέλα αρνήθηκε και μάλιστα περιγελούσε το άγαλμα της Αρτέμιδος, ο αυτοκράτορας διέταξε να την οδηγήσουν σε πολλά βασανιστήρια. Ακόμη και σε μία πυρωμένη σχάρα την ξάπλωσαν, για να την κάψουν ζωντανή. Όμως η παρέμβαση του Θεού, έκανε την σχάρα να μην αναδύει καμία θερμότητα, με αποτέλεσμα ο αυτοκράτορας να εξοργιστεί και να διατάξει να αποκεφαλίσουν την Πίστη.

Την άλλη μέρα έφεραν μπροστά του την δεκάχρονη Ελπίδα. Και εκείνη αρνήθηκε να θυσιάσει στην Άρτεμη και τους άλλους θεούς των ειδώλων και τότε ο αυτοκράτορας διέταξε να την βασανίσουν. Παρά τους πόνους από τα μαρτύρια, η Ελπίδα φώναζε στον βασιλιά ότι δεν επρόκειτο να αλλάξει τη πίστη της. Εκείνος διέταξε νε την ρίξουν μέσα σ’ ένα χάλκινο λεβέτι (καζάνι), στο οποίο έβραζε μείγμα πίσσας και ρητίνης (ρετσίνας). Το χάλκωμα μάλιστα έλιωσε από την δύναμη της φωτιάς, ενώ το μείγμα χύθηκε έξω και έκαψε πολλούς ειδωλολάτρες που βρίσκονταν έξω και έβλεπαν. Η Ελπίδα όμως δεν έπαθε τίποτα! Τότε ο αυτοκράτορας οργισμένος διέταξε να την αποκεφαλίσουν.

Τελευταία ήρθε μπροστά στον αυτοκράτορα η εννιάχρονη Αγάπη. Στις προτροπές του τυράννου να αλλάξει την πίστη της, η μικρή Αγάπη του απάντησε: «Μη σε ξεγελά η μικρή ηλικία μου και μη νομίσεις ότι θα με ξεγελάσεις. Είμαι καρπός της ίδιας ρίζας με τις αδερφές μου». Ο τύραννος διέταξε να την βασανίσουν κι αυτή, αλλά και να ετοιμάσουν μία πυρακτωμένη κάμινο. Στις προτροπές του να ομολογήσει ότι η Άρτεμις είναι η αληθινή θεά, η Αγάπη έτρεξε και μπήκε μόνη της μέσα στο πυρακτωμένο καμίνι. Όσοι ήταν κοντά έβλεπαν λευκοφορεμένους νέους να ψάλλουν και να προσεύχονται μαζί με την Αγάπη. Όταν εκείνη βγήκε άθικτη από το καμίνι, ο αυτοκράτορας διέταξε να την αποκεφαλίσουν.

Η μητέρα των τριών κοριτσιών, η αγία Σοφία, πήρε τα σώματά τους και τα έθαψε. Τρεις ημέρες και τρεις νύχτες έμεινε μπροστά στον τάφο τους και παρακαλούσε το Θεό να την πάρει κι αυτήν κοντά στις κόρες της και εκείνες να μεσολαβήσουν με τις προσευχές τους να γίνει αυτό που η μητέρα τους ζητούσε. Έτσι και έγινε.

Η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη τους την 17^η Σεπτεμβρίου. 

  

 Ερμηνευτικά σχόλια

Πίστη, Ελπίδα, Αγάπη: τα ονόματα αυτά τα χρησιμοποιεί ο Απόστολος Παύλος στην Α’ προς Κορινθίους επιστολή, για να δείξει ποια είναι τα πνευματικά όπλα των χριστιανών σ’ αυτόν τον κόσμο, προκειμένου να έχουμε την βοήθεια του Χριστού. Πιστεύουμε στον Αναστημένο Χριστό, ελπίζουμε ότι δεν θα μας ξεχνά στη ζωή μας και στα προβλήματά μας και ότι θα είναι μαζί μας όλες τις ημέρες της ζωής μας και αγαπάμε τόσο Εκείνον, όσο και όλους τους ανθρώπους, ακόμη κι εκείνους που μας κάνουν κακό. Μόνο που η πίστη και η ελπίδα είναι για την παρούσα ζωή. Η αγάπη είναι για την αιωνιότητα. Με την αγάπη θα είμαστε για πάντα κοντά στο Χριστό.

δωδεκάχρονη, δεκάχρονη, εννιάχρονη: ο Χριστός καλεί όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως ηλικίας, καταγωγής, φύλου, μόρφωσης να τον ακολουθήσουν, να πιστέψουν σ’ Αυτόν και να τον ομολογήσουν στον κόσμο με την πίστη και τα έργα τους.  Θα μπορούσαμε εύκολα να πούμε ότι τα μικρά παιδιά δεν χάλασε ο κόσμος αν αρνηθούν το Χριστό. Θα είχαν χρόνο αργότερα στη ζωή τους να τον βρούνε και Εκείνος θα τους συγχωρούσε. Όμως τα τρία κορίτσια δεν λογαριάζουν τίποτα μπροστά στην αγάπη του Χριστού. Δεν ήταν φανατικά με την πίστη τους, αλλά χωρίς αυτήν, ήξεραν πως τίποτε δεν είχε νόημα στη ζωή τους. Και αυτό καλούμαστε από την μικρή μας ηλικία να το ζήσουμε. Και ο Χριστός δεν θα μας αφήσει.

λευκοφορεμένους:  ο Χριστός έστελνε τους αγγέλους Του να ενισχύσουν τις αγίες, ώστε να έχουν θάρρος και δύναμη. Πόσες φορές αναρωτιόμαστε αν είμαστε μόνοι μας στη ζωή μας, αν ο Θεός μας θυμάται. Αν εμείς δεν Τον ξεχνούμε και είμαστε αποφασισμένοι να είμαστε κοντά Του, κι Εκείνος μας βοηθά να αντέξουμε όλες τις δυσκολίες.

η μητέρα: αυτό που θα περιμέναμε όλοι από την μητέρα των τριών κοριτσιών ήταν να τις προτρέψει να αλλαξοπιστήσουν για να ζήσουν, για να μην τα στερηθεί. Φαίνεται όμως ότι η μητέρα αυτή μεγάλωσε τα κορίτσια της ως προσωπικότητες, ως ελεύθερες υπάρξεις που ήξεραν μόνες τους τι έπρεπε να κάνουν. Στο μαρτύριό τους δεν εμφανίζεται η μάνα, ούτε για να τις δώσει θάρρος ούτε για να τις αποτρέψει. Ξέρουν από μόνες τους τι θέλουν. Είναι ένα ωραίο παράδειγμα για όλους μας, να γνωρίζουμε από την μικρή μας ηλικία τι πρέπει να κάνουμε και πού να πιστέψουμε και να μην περιμένουμε τα πάντα έτοιμα από τους γονείς και τους μεγαλύτερους, αλλά να προσπαθούμε να κάνουμε ό,τι είναι όμορφο. Η σχέση μας με το Χριστό μας το μαθαίνει αυτό, γιατί μόνο τότε είμαστε αληθινά ελεύθεροι.

τύραννος: ο αυτοκράτορας δεν αγαπούσε τους ανθρώπους που διοικούσε, αλλά τους εξουσίαζε. Αγαπούσε μόνο τον εαυτό του και την δική του δύναμη. Έτσι, παρέμεινε ασυγκίνητος μπροστά στα θαύματα που έβλεπε. Η κακία τον έκανε τύραννο. Έτσι συμβαίνει και στη ζωή μας. Πολλοί άνθρωποι δεν βλέπουν το καλό που κάνουμε σ’ αυτούς, αλλά λειτουργούν ως τύραννοι απέναντί μας. Εμείς ας τους συγχωρούμε.

στον ουρανό μαζί με τις κόρες της:  το ταξίδι της ζωής είναι το πιο μεγάλο δώρο που μας έχει δώσει ο Θεός. Αν εμείς έχουμε ως εφόδια σ’ αυτό το ταξίδι την πίστη, την ελπίδα και την αγάπη σ’ Εκείνον, τότε βρίσκουμε νόημα και δύναμη στη ζωή μας, όσες δυσκολίες κι αν υπάρξουν. Κι εδώ υπάρχει η αληθινή σοφία στη ζωή. Δεν είναι σοφός μόνο αυτός που γνωρίζει πράγματα, γράμματα, που έχει εμπειρίες. Σοφός είναι εκείνος που πιστεύει στο Χριστό και προχωρά στη ζωή μαζί μ’ Εκείνον!

Ερωτήσεις

1.       Γιατί η αγία Σοφία έδωσε αυτά τα ονόματα στις κόρες της;

2.       Τι έκανε τις τρεις κοπέλες να μην υπολογίσουν τίποτε, ούτε καν την παιδική τους ηλικία, αλλά να παλέψουν για το Χριστό;

3.       Τι θα περιμέναμε να κάνει η αγία Σοφία όταν έβλεπε τις κόρες της να υποφέρουν;

4.       Γιατί ο αυτοκράτορας δεν συγκινήθηκε βλέποντας τις αγίες να νικούν τον πόνο και τα μαρτύρια;

5.       Ποιος είναι ο αληθινά σοφός στη ζωή;

Συμπέρασμα

Για να βρούμε την αληθινή σοφία στη ζωή μας, χρειάζεται να ταξιδεύουμε με την πίστη, την ελπίδα και την αγάπη στο Χριστό!

Απολυτίκιο Αγίων Σοφίας, Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης (ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον)

Ως ελαία κατάκαρπος ανεβλάστησας εν ταις αυλαίς του Κυρίου, Σοφία μάρτυς σεμνή και προσήγαγες Χριστώ καρπόν ηδύτατον τους της νηδύος σου βλαστούς, δι' αγώνων ευαγών, Αγάπην τε και Ελπίδα σων τη θεόφρονι Πίστει· μεθ' ων δυσώπει υπέρ πάντων ημών.

Ας παίξουμε

Πόσες λέξεις κρύβονται ανάποδα στη … σκουλικαντέρα;;;!!!!!

ΑΙΦΟΣΟΙΚΞΗΓΦΞΚΟΙΗΤΣΙΠΚΞΗΓΦ

ΚΛΚΑΔΙΠΛΕΚΞΗΓΚΛΟΗΠΑΓΑΛΚΞΗΓΘΙΣΟΝΝΑΡΥΤΚ

ΞΗΓΙΟΘΥΤΡΗΜΩΡΚΞΑΣΔΕΣΔΓΦΙΝΙΜΑΚΜΝΗΓΦΞ

ΚΣΟΦΑΤΚΞΗΓΛΚΞΓΗΗΣΑΤΣΑΝΑΞΗΞΚΛΣΟΤΣΙΡΧ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΜΟΔΕΣΤΟΥ ΜΕΛΙΣΣΑΤΙΚΩΝ

˜ ™

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

Δευτέρα 8 –  Κυριακή 14 Απριλίου 2013

Τετάρτη 10 Απριλίου 2013:

7.00 μ.μ. Θεία Λειτουργία των προηγιασμένων Τιμίων Δώρων.

Παρασκευή 12 Απριλίου 2013:

7.00  μ.μ. Ακολουθία του Μικρού Αποδείπνου και Δ΄ Στάση των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο.

10.00 -11.00  μ.μ. β΄Ακολουθία του Μικρού Αποδείπνου και Δ΄ Στάση των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο.

Σάββατο 13 Απριλίου  2013:

11.00 π.μ. - 1.00 μ.μ. Κατηχητικό για τα μικρότερα παιδιά.

4.00 – 5.00 μ.μ. Κατηχητικό για μαθητές Δ΄, Ε΄, και Στ΄ Δημοτικού.

5.00 μ.μ. Εσπερινός

6.00 μ.μ. Κατηχητικό για μαθητές Γυμνασίου.

Κυριακή 14 Απριλίου 2013 (Δ΄ Νηστειών):

7.30 – 10.45 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου.

8.00 – 9.00 μ.μ. Κατηχητικό μαθητών Λυκείου.

E Τη Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013, θα επισκεφθούμε την Ιερά Μονή Παναγίας Γοργοϋπηκόου Φυτόκου για την Ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου. Δηλώστε στους επιτρόπους για να κανονίσουμε το θέμα της μεταβάσεως.