ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ

Η Παραλυσία!

Τόσο στην Ευαγγελική, όσο και στην Αποστολική περικοπή, παρουσιάζεται η θεραπεία δύο ανθρώπων παραλύτων. Και βέβαια σ΄ αυτές τις περιπτώσεις δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να συνειδητοποιήσει ο ασθενής την κατάστασή του, την αδυναμία του, την αρρώστια του. Στην Ευαγγελική περικοπή, ο Χριστός ρωτάει τον ασθενή αν θέλει να γίνει καλά, ενώ στην Αποστολική ο Απόστολος Πέτρος θεραπεύει τον Αινέα λέγοντάς του «Ιάται σε Ἱησούς ὁ Χριστός».
Όμως, πέρα από τη σωματική παραλυσία, υπάρχει και η πνευματική που δυστυχώς δύσκολα συνειδητοποιούμε ότι πάσχουμε. Παραλύουμε κάποιες στιγμές από τη δύναμη που έχουμε επιτρέψει να ασκεί επάνω μας το κακό. Κολλάμε στον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο, τη ζωή, τις προτεραιότητές μας, ότι ο νους μας είναι φορτωμένος από τις βιοτικές μέριμνες, με αποτέλεσμα να μη μένει ούτε χώρος ούτε χρόνος για τον Θεό; Ζητούμε από τους άλλους να μας αγαπήσουν και να μας σταθούν και η δική μας καρδιά παραλύει στο να δεχθεί τους άλλους. Όπως παραλύει και στο να δεχθεί το Θεό. Δικαιούμαστε, περιμένουμε, θέλουμε από Εκείνον την υγεία, τα αγαθά, την επιτυχία, τη ζωή, αλλά δεν είμαστε έτοιμοι να Τον αγαπήσουμε, να Τον αφήσουμε να μας αγιάσει, να είναι Εκείνος το νόημα και η χαρά μας;
Κλεινόμαστε στον εαυτό μας διότι έχουμε παρασυρθεί από το πνεύμα και τον τρόπο της εποχής μας που λέει πως πρωτίστως πρέπει να έχουμε. Να ικανοποιούμε τον εαυτό μας και το εγώ μας και να περιμένουμε από τους άλλους μόνο να πάρουμε. Αυτός που έχει μάθει μόνο να θέλει, να έχει, να διεκδικεί για τον εαυτό του, δεν μπορεί να ανοιχτεί, να στερηθεί, να βρει χρόνο για τους άλλους, να υποχωρήσει, να συγχωρήσει, να ανεχτεί. Κι αυτός δεν μπορεί να αφήσει χώρο στην καρδιά του για τον Χριστό, διότι το εγώ του κυριαρχεί και τα πάθη του τον κατατρώγουν. Σταδιακά παραλύει ή σκληραίνει τόσο που να μην του κάνει τίποτε εντύπωση, να μην αγαπά τίποτε και κανέναν ή να αγαπά όσους τον εξυπηρετούν, όσους μπορεί να χρησιμοποιήσει.
«Ιάται σε Ιησούς ο Χριστός». Γιάτρεψε τον Αινέα από την παραλυσία, την μοναξιά, την απελπισία, την παραίτηση. Γιατρεύει κι εμάς ο Χριστός, εφόσον πιστεύουμε σ’ Αυτόν, από την παραλυσία της αμαρτίας, από την μοναξιά του να μη βγαίνουμε από τον εαυτό μας, από την απελπισία να ζούμε μία ζωή χωρίς διέξοδο. Γιατρεύει κι εμάς ο Χριστός από την απιστία. Από την παράδοσή μας στους ρυθμούς μιας ζωής χωρίς αληθινή γιορτή, χωρίς δημιουργική έκφραση από την δική μας πλευρά, χωρίς αίσθηση ότι προηγείται η αγάπη και ότι όλα τα άλλα, χρήμα, καριέρα, ικανοποίηση επιθυμιών, αν έχουν σχέση με την αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο, έχουν νόημα, αν δεν έχουν, δεν μας εξασφαλίζουν ανόρθωση. Γιατρεύει κι εμάς ο Χριστός από τον φόβο του θανάτου, το αίσθημα της ματαιότητας, που μας κάνει να αναζητούμε χαρά στις προτάσεις του κόσμου, που είναι όμως μία επαναλαμβανόμενη παγίδα εγκλεισμού μας σε έναν ψεύτικο χρόνο και τρόπο, ο οποίος δεν μπορεί να μας βγάλει από το σκοτάδι της ακοινωνησίας. «Ιάται σε Ιησούς ο Χριστός». Δίνει και σε μας φως και κοντά μας φωτίζονται και άλλοι. Κι αυτο δεν μπορεί να γίνει πράξη μακριά από την Εκκλησία, μακριά από την ένταξη στο σώμα του Χριστού, από το μοίρασμα της χαράς μας με άλλους, από την αίσθηση ότι μπορούμε από κοινού να αναστηθούμε και ότι ο ένας μπορεί να μοιραστεί την αλήθεια με τον άλλο. Με κάθε τρόπο και κάθε μέσο, πρωτίστως όμως με την προσευχή και την μετοχή στο κοινό ποτήριο και στα μυστήρια. «Ιάται σε Ιησούς ο Χριστός». Όχι εγώ τον εαυτό μου ή εγώ τους άλλους ή οι άλλοι εμένα ή οι άλλοι τον εαυτό τους, αλλά ο Χριστός όλους μας. Συνοδοιπόροι στην οδό όπου το Πρόσωπο είναι το τέλος και την ίδια στιγμή Αυτός που μας βοηθά να φτάσουμε στο τέλος. «Ιάται σε Ιησούς ο Χριστός». Και την ίδια στιγμή, όλοι, αρκεί να συνειδητοποιήσουμε την ασθένειά μας, όπως κι αν αυτή εκφράζεται, γιατρευόμαστε γιατί ξέρουμε ότι χαρά μας είναι η συνάντηση, η ελπίδα, η εργασία, με όποιον τρόπο, για τους άλλους.

Πρόγραμμα Εβδομάδος

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ – ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ
Δευτέρα 24 Απριλίου - Δευτέρα 1 Μαΐου 2017

Δευτέρα 24 Απριλίου 2017:
6.30 μ.μ. Εσπερινός, Παράκληση στην Παναγία.
7.30 μ.μ. Κύκλος Πνευματικής Οικοδομής.

Σάββατο 29 Απριλίου 2017:
11.00 π.μ. - 12.30 μ.μ. Κατηχητικό για τα μικρότερα παιδιά.
4.00 μ.μ. – 5.00 μ.μ. Κατηχητικό για μαθητές Δ, Ε, και Στ Δημοτικού.
6.00 μ.μ. Κατηχητικό για μαθητές Γυμνασίου.
7.00 μ.μ. ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ της εορτής των Μυροφόρων

Κυριακή 30 Απριλίου 2017 (των Μυροφόρων):
7.00 – 10.00 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία
6.00 μ.μ. Κατηχητικό μαθητών Λυκείου.

Δευτέρα 1 Μαΐου 2017:
8.00 – 10.30 π.μ. Αγιασμός, Όρθρος και Θεία Λειτουργία στον Προφήτη Ηλία.

Εκδρομή!!!

Χριστός Ανέστη!

Συμπίπτει η εορτή του μαθητή που ζητούσε να ψηλαφήσει τον Αναστημένο Χριστό και να ομολογήσει «ο Κύριος μου και ο Θεός μου» με τον Άγιο που μαρτύρησε για τον Χριστό και που με τη Χάρη του Χριστού ανέστησε έναν νεκρό.
Και οι δύο μάρτυρες αυτόπτες του Αναστημένου Χριστού. Δεν έρχονται να μας πείσουν για την ύπαρξη και την ιστορικότητα του προσώπου του Χριστού, αλλά για το γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού. Και αποτελεί το μεγαλύτερο δόγμα της πίστεώς μας η ανάσταση του Χριστού. Αν ο Χριστός δεν ανασταίνονταν, τίποτα από όσα κήρυξε, όσα δίδαξε, όσα είπε δεν θα είχαν ιδιαίτερη αξία, γιατί θα ήταν λόγια ενός απλού ανθρώπου. Ενός διδασκάλου, ενός φιλοσόφου, ενός επαναστάτη, ενός καλού και ηθικού κήρυκα. Τώρα όμως, είναι τα λόγια του αναστημένου Θεανθρώπου, του νικητή όχι μόνου του κακού και του διαβόλου, της αμαρτίας και του φόβου, αλλά και αυτού του θανάτου.
Οι μαθητές είχαν τη δυνατότητα να δουν με τις αισθήσεις τους τον Αναστάντα Κύριο. Εμείς μπορούμε με τις αισθήσεις μας να δούμε ως μέσα από καθρέφτη το Θεό. Μέσα από τα θαυμαστά της δημιουργίας. Μπορούμε όμως και μέσα από τα λείψανα των Αγίων μας να πιστοποιήσουμε την Ανάσταση. Δεν είναι οστά νεκρών, αλλά ζώντων. Θαυματουργούν, ευωδιάζουν, μένουν άφθαρτα πολλές φορές.
Όμως οι άγιοι απόστολοι και όλοι οι άγιοι μαρτυρούν την Ανάσταση με την βιωτή τους και με την ζωή τους. Αγωνίζονται να νικήσουν το κακό, την αμαρτία, τα πάθη, το μίσος, τους φόβους, ακόμη και το θάνατο.
Και σ΄αυτή τη βίωση της Αναστάσεως καλούμαστε και μεις. Να υπερβούμε τα πάθη και τις αδυναμίες μας, τον εγωισμό μας και να ελκύσουμε τη Χάρη του Θεού. Ο Θεός είναι κοντά μας, περιμένει την κίνησή μας προς Αυτόν, για σπεύσει να μας αγκαλιάσει. Ας μην αδιαφορήσουμε, ας μην αμφιβάλουμε, ας μην θλιβόμαστε, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Ο Αγιασμός και η Κάθαρση

Μία από τις βασικές διαστάσεις της πνευματικής ζωής του ανθρώπου είναι και αυτή του αγιασμού, της κάθαρσης δηλαδή της καρδιάς από τα πάθη και της χορήγησης της χάριτος του Θεού, η οποία καθιστά τον καθένα που τη λαμβάνει φωτισμένο, αγιασμένο, χωρίς να υπάρχει ψεγάδι στη σχέση με τον Θεό. Διότι εκεί βρίσκεται το κλειδί. Να μπορεί ο άνθρωπος να έχει σχέση με τον Θεό. Και για να γίνει αυτό προϋποτίθεται ότι πρέπει να μην είναι ο άνθρωπος ανάξιος αυτής της σχέσης. Αναφωνούμε: «άγιος ο Θεός». Και θέλουμε και ζητούμε ο άγιος Θεός να στρέψει το ίλεον όμμα Του προς εμάς και να μας καθαρίσει από τον ρύπο της ψυχής μας. Δηλαδή να μας ελκύσει προς Αυτόν και να μας κάνει να μην κυριαρχούμαστε από ό,τι μας χωρίζει: το ίδιον θέλημα, την αμαρτία ως πράξη, την αίσθηση ότι μπορούμε και μόνοι μας.
Οι θρησκείες, από τη στιγμή που ο άνθρωπος ερχόταν σε επίγνωση και κατανοούσε ότι απέναντι στον Θεό είχε φταίξιμο, αμαρτία, αποτυχία, με συνοδευτικό την ενοχή, είχαν καθιερώσει μία σειρά καθαρμών, εξιλαστήριων τελετών, με κύριο γνώρισμά τους τη θυσία ζώων. Ήταν μέσα στη λογική και πρακτική τους δεδομένο ότι το αίμα των ζώων, αντί για το ανθρώπινο, έκανε τον θεό λιγότερο εξοργισμένο. Ήταν μια σχέση δούναι και λαβείν. Ο θεός ευχαριστιόταν διότι ο άνθρωπος είχε κάτι να δώσει σ’ αυτόν ως αντάλλαγμα για ό,τι εκείνος του είχε προσφέρει, και μάλιστα αντί για τις αμαρτίες του, που προσβάλλουν τον θεό. Αλλά και ο άνθρωπος ηρεμούσε, διότι με αυτόν τον τρόπο ένιωθε ότι οι αμαρτίες του δε θα ήταν εμπόδιο στο να έχει την εύνοια του Θεού, πόσο μάλλον να μην κινδυνεύσει με κάποια αιώνια καταδίκη από τη στιγμή που θα έφευγε από αυτή τη ζωή.
Η πνευματική παράδοση της πίστης μας άλλαξε αυτή την αντίληψη. Κατήργησε τις θυσίες, διότι είναι ο Υιός του Θεού τώρα ο Οποίος προσφέρει άπαξ το Αίμα Του για να σωθεί ο άνθρωπος. Μάλιστα, ο απόστολος Παύλος, γράφοντας στους Εβραίους, επισημαίνει χαρακτηριστικά: «Ει γαρ το αίμα ταύρων και τράγων και σποδός δαμάλεως ραντίζουσα τους κεκοινωμένους αγιάζει προς την της σαρκός καθαρότητα, πόσο μάλλον το αίμα του Χριστού» (Εβρ. 9, 13-14). «Αν το αίμα των ταύρων και των τράγων και το ράντισμα με τη στάχτη του δαμαλιού εξαγνίζουν τους θρησκευτικά ακάθαρτους, καθαρίζοντάς τους εξωτερικά, πόσο μάλλον το αίμα του Χριστού». Ο Χριστός έδωσε το Αίμα Του στον Σταυρό για όλους τους ανθρώπους, όχι μόνο για τους τότε αλλά και για όσους θα ζούνε μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Γι’ αυτό και δε χρειάζεται στο εξής να γίνεται οποιαδήποτε θυσία. Μάλιστα, σε κάθε θεία λειτουργία έχουμε ανάμνηση της θυσίας του Κυρίου στον Γολγοθά και ο άρτος και ο οίνος μεταβάλλονται, δια της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος, σε σώμα και αίμα Χριστού. Όποιος κοινωνεί τον εσταυρωμένο και αναστάντα Κύριο λαμβάνει άφεση αμαρτιών και ζωή αιώνιο και δεν χρειάζεται να θυσιάσει κάτι από αυτόν τον υλικό κόσμο, για να λάβει τον εξιλασμό.
Μας αγιάζει το σώμα και το αίμα του Χριστού. Και υπερβαίνει τη λογική του δούναι και λαβείν στη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό. Δε χρειάζεται ο Θεός κάτι από τον άνθρωπο. Ποτέ άλλωστε δε χρειαζόταν. Αν ήταν έτσι, δε θα ήταν πλήρης και τέλειος. Ο άνθρωπος χρειάζεται τις προϋποθέσεις για να μπορεί να οικειωθεί τη χάρη του Θεού, να βιώσει με όλη του την ύπαρξη την παρουσία του Ζώντος Θεού και να αγιασθεί. Αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος καλείται να εναποθέσει τις αμαρτίες του, τα λάθη του, την επίγνωση για τα πάθη, τον εγωισμό του, την αυτοθέωσή του στην Εκκλησία, να μετανοήσει και να αγωνιστεί να ξεκινήσει μία καινούργια ζωή, για να αφήσει χώρο στην ύπαρξή του για τον Θεό. Να γίνει δεκτική η ύπαρξή του στη χάρη του Θεού η οποία συνεχώς δίδεται σε όσους έχουν βαπτιστεί, αλλά η καρδιά μας δεν είναι ανοιχτή και έτοιμη να την καταστήσει ενεργή. Εμείς έχουμε ανάγκη τον Θεό.
Καθώς πλησιάζουμε προς το Πάσχα ας θυμόμαστε ότι η σχέση μας με τον Θεό πλέον δεν είναι σχέση δούναι και λαβείν, αλλά βήματα οικειότητας από εμάς προς τον Θεό, ο Οποίος μας απέδειξε ότι μας θεωρεί οικείους Του νικώντας τον θάνατο για λογαριασμό μας στο Πρόσωπο του Θεανθρώπου Χριστού. Ας θυμόμαστε ότι δεν μας σώζουν τα λόγια και οι καλές πράξεις, αλλά η μετοχή μας στο ποτήριο της ζωής, η κοινωνία του σώματος και του αίματος του Χριστού. Προϋπόθεση η άσκηση και η διάκριση. Και ας ξεκινούμε να εορτάσουμε το Πάσχα έχοντας πάρει την απόφαση μέσα από την μετοχή μας στη λειτουργία να βλέπουμε τα πάντα και τους πάντες στη ζωή μας με άλλη ματιά. Και όλα αυτά στην Εκκλησία, η οποία δεν είναι ένα θρησκευτικό κατάλοιπο του παρελθόντος, αλλά ο χώρος και ο τρόπος της θυσίας του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου.

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ
Δευτέρα 3 - Κυριακή 9 Απριλίου 2017

Τετάρτη 5 Απριλίου 2017:
6.30 μ.μ. Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων

Παρασκευή 7 Μαρτίου 2017
7.00 μ.μ. Μικρό Απόδειπνο και Κανόνας Λαζάρου

Σάββατο 8 Απριλίου 2017 (του Λαζάρου):
7.30 – 9.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία
11.00 π.μ. - 12.30 μ.μ. Κατηχητικό για τα μικρότερα παιδιά.
4.00 μ.μ. – 5.00 μ.μ. Κατηχητικό για μαθητές Δ, Ε, και Στ Δημοτικού.
6.00 μ.μ. Κατηχητικό για μαθητές Γυμνασίου.
6.30 μ.μ. ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Κυριακή 9 Απριλίου 2017 (των Βαΐων):
7.30 – 10.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία
6.00 μ.μ. Κατηχητικό μαθητών Λυκείου.
7.30 μ.μ. Ακολουθία του Νυμφίου