ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ
Δευτέρα 10 - Κυριακή 16 Μαρτίου 2014

Τετάρτη 12 Μαρτίου 2014
7.00 μ.μ. Εσπερινός και Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων.


Παρασκευή 14 Μαρτίου 2014
7.00 μ.μ. Μικρό Απόδειπνο και Β΄ Στάση των Χαιρετισμών.
9.45 μ.μ. (Β΄ Ακολουθία) Μικρό Απόδειπνο και Β΄ Στάση των Χαιρετισμών.

Σάββατο 15 Μαρτίου 2014:
4.00 – 5.00 μ.μ. Κατηχητικό Δημοτικού.
5.00 μ.μ. Εσπερινός
5.00 – 6.00 μ.μ. Μάθημα Βυζαντινής Μουσικής για παιδιά.
6.00 – 7.00 μ.μ. Κατηχητικό Γυμνασίου.

Κυριακή 16 Μαρτίου 2014 (Β΄ Νηστειών):
7.30 – 10.45 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία Μεγάλου Βασιλείου.
11.00 π.μ. - 12.00 π.μ. Κατηχητικό για τα μικρότερα παιδιά.
8.00 – 9.00 μ.μ. Κατηχητικό μαθητών Λυκείου.


 Σήμερα, Κυριακή της Ορθοδοξίας στις 6.00μ.μ. στο Πνευματικό Κέντρο θα πραγματοποιηθεί ομιλία – συζήτηση για την ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αμερική.

Νηστεία...

Εισερχόμενοι στην περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, έρχεται η Εκκλησία μας με την Ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε να μας θέσει το πλαίσιο και τις προϋποθέσεις του αγώνα στον οποίο μας καλέι να συμμετάσχουμε.
Η πρώτη προϋπόθεση είναι ο συνδυασμός της νηστείας με την συγχωρητικότητα. Η νηστεία είναι οδός προς δύο κατευθύνσεις. Η πρώτη έχει να κάνει με την σωματική διάσταση, την παραίτηση από το δικαίωμά μας να τρώγουμε τα πάντα, όσα ο Θεός και οι κόποι μας μάς προσφέρουν την δυνατότητα να έχουμε, και την εκλογή τροφών που δείχνουν την διάθεσή μας για θυσία. Η δεύτερη έχει να κάνει με την πνευματική διάσταση. Με την παραίτηση από το δικαίωμα να έχουμε δίκιο στη ζωή μας και να ζητούμε από τους άλλους να εκπληρώνουν τις δικές μας επιθυμίες ή να φέρονται όπως εμείς προσδοκούμε ή όπως εμείς τους φερόμαστε. Ο Χριστός μάς ζητά να συνδυάσουμε την παραίτηση από το πρώτο δικαίωμά μας, με την εξ ίσου παραίτηση και από το δεύτερο. Και γι’ αυτό ορίζει την συγχωρητικότητα ως την προϋπόθεση για να λάβουμε τον μισθό της νηστείας μας, που δεν είναι άλλος από την άφεση και των δικών μας παραπτωμάτων από τον Επουράνιο Πατέρα.
Η δεύτερη προϋπόθεση είναι η σύνδεση της νηστείας και της άσκησης με την ταπείνωση και, την ίδια στιγμή, με την απόρριψη της επίδειξης, της υπερηφάνειας και της υποκρισίας. Η νηστεία είναι για το Θεό και όχι για τους ανθρώπους. Δεν έχουμε ανάγκη από τον έπαινο των ανθρώπων. Η πνευματική ζωή είναι η μυστική σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ των ανθρώπων και του Θεού και βιώνεται στην αφάνεια. Είναι ανταπόκριση στην αγάπη του Θεού και ανάπτυξη κοινωνίας μαζί Του. Γι’ αυτό και η χαρά για την άσκηση είναι εσωτερική, καρδιακή και όχι αφορμή δόξας και αναγνώρισης από τους άλλους. Αν αναγνωρίζουν οι άνθρωποι τον πνευματικό κόπο και δοξάζουν αυτούς που αγωνίζονται, τότε ο μισθός έχει δοθεί επί της γης και ο Θεός δεν χρειάζεται να προσφέρει κάτι.
Η τρίτη προϋπόθεση είναι η ένταξη της νηστείας και της πνευματικής ζωής στην όλη ζωή του ανθρώπου. Η νηστεία δεν είναι ένα έκτακτο γεγονός, ούτε χρειάζεται επισημότητες. Είναι η φυσική καθημερινότητά μας. Η νηστεία είναι ένα διαρκές «σήμερα» στην πορεία της ύπαρξης προς την αιωνιότητα. Νηστεία στα πάθη, στην κακία, στον εγωισμό, στην μέριμνα μόνο για τον κόσμο είναι ο καθημερινός αγώνας κάθε χριστιανού. Η διατροφική αλλαγή λειτουργεί ως υπενθύμιση της εντατικοποίησης της προσπάθειας.
Ο Χριστός μας ζητά να προσδιορίσουμε πού βρίσκεται ο θησαυρός της ζωής για τον καθέναν μας, για να δούμε και πού βρίσκεται η καρδιά μας. Ας ασκηθούμε στη νηστεία συνδυάζοντάς την με την συγχωρητικότητα και την ταπείνωση για να αποκτήσουμε θησαυρό αιώνιο και αναλλοίωτο.

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ
Δευτέρα 3 - Κυριακή 9 Μαρτίου 2014

Δευτέρα 3 Μαρτίου 2014 (Καθαρά Δευτέρα):
7.30 – 9.30 π.μ. Όρθρος – Ώρες -Εσπερινός
5.00 μ.μ. Μεγάλο Απόδειπνο.

Τετάρτη 5 Μαρτίου 2014
7.00 μ.μ. Εσπερινός και Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων.

Πέμπτη 6 Μαρτίου 2014
5.00 μ.μ. Μεγάλο Απόδειπνο.

Παρασκευή 7 Μαρτίου 2014
7.00 μ.μ. Μικρό Απόδειπνο και Ά Στάση των Χαιρετισμών.
9.45 μ.μ. (Β΄ Ακολουθία) Μικρό Απόδειπνο και Ά Στάση των Χαιρετισμών.

Σάββατο 8 Μαρτίου 2014:
7.30 – 9.30 π.μ. Όρθρος - Θεία Λειτουργία.
4.00 – 5.00 μ.μ. Κατηχητικό Δημοτικού.
5.00 μ.μ. Εσπερινός
5.00 – 6.00 μ.μ. Μάθημα Βυζαντινής Μουσικής για παιδιά.
6.00 – 7.00 μ.μ. Κατηχητικό Γυμνασίου.

Κυριακή 9 Μαρτίου 2014 (Ορθοδοξίας):
7.30 – 11.00 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία μετά της Λιτανείας των Ιερών Εικόνων.
11.00 π.μ. - 12.00 π.μ. Κατηχητικό για τα μικρότερα παιδιά.
8.00 – 9.00 μ.μ. Κατηχητικό μαθητών Λυκείου.

ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ!

ΜΑΘΗΜΑ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΥ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ 16η 1 – 2.3.2014

Ο Παύλος στην Έφεσο
Μετά από κάποιες περιοδείες στην Μικρά Ασία, ο Απόστολος Παύλος κατέληξε στην Έφεσο, απέναντι από τα νησιά του Αιγαίου. Η Έφεσος ήταν μεγάλο πολιτιστικό και πνευματικό κέντρο εκείνης της εποχής, στην οποία δέσποζε ο ναός της Αρτέμιδος.
Ο Παύλος συνάντησε δώδεκα ανθρώπους που πίστευαν στο Χριστό και τους ρώτησε: «Όταν πιστέψατε λάβατε τα εξαιρετικά χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος;». Κι εκείνοι, με αφέλεια του απάντησαν: «Δεν έχουμε ακούσει τίποτα για κανένα Άγιο Πνεύμα που να μεταδίδει στους ανθρώπους χαρίσματα». Έτσι, τους ξαναρώτησε στο όνομα τίνος βαπτιστήκανε, εκείνοι του απάντησαν ότι βαπτίστηκαν με το βάπτισμα του Ιωάννη του Βαπτιστή. Τους εξήγησε λοιπόν ότι για να λάβουν άφεση και σωτηρία, χρειαζόταν να βαπτισθούν στο όνομα του Χριστού. Ακούγοντας τα λόγια αυτά οι άνδρες δέχθηκαν να βαπτιστούν στο όνομα του Χριστού, και θέτοντας τα χέρια του στα κεφάλια τους ο Παύλος, έλαβαν τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και μάλιστα όχι μόνο ένα, καθώς άρχισαν να μιλάνε ξένες γλώσσες που πριν δεν γνώριζαν και να προφητεύουν.
Στη συνέχεια ο Παύλος παρέμεινε και δίδασκε στη συναγωγή για τρεις μήνες εξηγώντας αναλυτικά για τη βασιλεία του Θεού. Καθώς όμως μερικοί σκληρόκαρδοι κακολογούσαν τον Παύλο και με τα λόγια τους έβλαπταν τους υπόλοιπους πιστούς, ο απόστολος ξεχώρισε αυτούς που είχαν αληθινά πιστέψει και συνέχισε να κηρύττει στη σχολή ενός που ονομαζόταν Τύραννος για δύο χρόνια, κάνοντας παράλληλα μεγάλα θαύματα.
Μερικοί επαγγελματίες μάγοι ζήλεψαν, βλέποντας ότι οι χριστιανοί μπορούσαν να κάνουν θαύματα. Γι' αυτό επιχείρησαν να διώξουν από κάποιους ανθρώπους δαιμόνια, που δεν τους άφηναν να ησυχάσουν. Ανάμεσα σ' αυτούς τους επαγγελματίες ήταν και τα επτά παιδιά του Σκευά, του Ιουδαίου αρχιερέα της περιοχής. Όταν δοκίμασαν να ελευθερώσουν έναν άνθρωπο από δαιμόνιο τους είπε «ξέρω το Χριστό και τον Παύλο, εσείς όμως ποιοι είστε;» και έκανε τον δαιμονισμένο να τους δώσει πολύ ξύλο, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν και οι επτά! Όταν το περιστατικό μαθεύτηκε άρχισαν κι αυτοί που κακολογούσαν τον Παύλο να τον σέβονται περισσότερο και οι υπόλοιποι Εφέσιοι να πιστεύουν αληθινά, να μετανοούν για την προηγούμενη ζωή τους και ν' αλλάζουν έμπρακτα.
Ως αποτέλεσμα, αυξήθηκε η φήμη του Παύλου κι έφτασε στ' αυτιά ενός αργυροτεχνίτη, του Δημητρίου, ο οποίος μαζί με τους βοηθούς του κατασκεύαζε ασημένιες μινιατούρες του ναού και του αγάλματος της Αρτέμιδος στην Έφεσο, και, όπως ήταν φυσικό εισέπρατε πολλά χρήματα. Πανικοβλήθηκε λοιπόν ο τεχνίτης και οι βοηθοί του και, από φόβο, να μην χάσουν τη δουλειά τους, ξεσήκωσαν κι άλλους πολλούς εναντίον του Παύλου με τη δικαιολογία ότι δεν σέβεται τη «σπουδαία» θεά Άρτεμη και το ναό της. Έγινε μεγάλη αναταραχή και συγκεντρώθηκε πολύς κόσμος διαμαρτυρόμενος στο θέατρο, όπου είχε σκοπό να πάει και ο Παύλος αλλά την τελευταία στιγμή δεν τον άφησαν να πάει οι μαθητές του. Στο θέατρο λοιπόν, τα εξαγριωμένα πλήθη φώναζαν συνθήματα υπέρ της θεάς Αρτεμης και με πολύ κόπο και ύστερα από πολύ προσπάθεια ο γραμματέας της Εφέσου κατάφερε να τους μιλήσει και να τους εξηγήσει και να τους καθησυχάσει ότι δεν κινδύνευε κανείς από τα λόγια του Παύλου και να επαναφέρει την τάξη και την ηρεμία.
(Πράξ. 19,1-41)

Ερμηνευτικά σχόλια
Βάπτισμα του Ιωάννη του Προδρόμου: Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος βάπτιζε με ύδωρ , προετοίμαζε τους ανθρώπους για την έλευση του Μεσσία, ήταν προάγγελος της βασιλείας του Θεού.
Βάπτισμα του Ιησού Χριστού: Όσοι βαπτίζονται στο όνομα του Χριστού, δηλαδή του Θεού, της Αγίας Τριάδος, εντάσσονται στο σώμα του Χριστού, γίνονται μέλη της Εκκλησίας. Μπορούν με τη Χάρη του Θεού να αλλάξουν τρόπο ζωής, να μετανοήσουν, να κληρονομήσουν την αιωνιότητα κοντά στο Θεό. Στην παρούσα ζωή, ζουν την παρουσία του Θεού στην εκκλησία, με τη συμμετοχή στη Θεία Λειτουργία, την εξομολόγηση και τη συχνή Θεία κοινωνία. Εμπιστεύθηκαν το Χριστό: μέσα από τα λόγια του Απ. Παύλου, μίλησε ο Χριστός στην καρδιά τους, ένιωσαν την αλλοίωση της πίστης και της αγάπης Του και πήραν τη μεγάλη απόφαση να αφήσουν πίσω τους την παλιά ζωή τους και να κάνουν ένα καινούριο ξεκίνημα με την αγάπη του Χριστού για οδηγό. Σήμερα η προσευχή, τα μυστήρια, καθώς και η αληθινή επικοινωνία με τον πνευματικό μας βοηθά να αλλάξουμε έμπρακτα τη ζωή μας.
Σκληρόκαρδοι κακολογούσαν κι έβλαπταν: ορισμένοι από τους Εφέσιους άκουγαν όσα έλεγε ο Παύλος αλλά από εγωϊσμό ή επειδή δεν τα καταλάβαιναν καθόλου ή τα καταλάβαιναν στραβά με αποτέλεσμα να οδηγούνται σε λάθος συμπεράσματα και να βλάπτονται όσοι τους άκουγαν.
Τα παιδιά του Σκευά: Δοκίμασαν να βγάλουν τα δαιμόνια με εγωϊσμό, χωρίς πίστη και θέλοντας να κάνουν τους σπουδαίους. Νόμιζαν ότι μπορούν να κοροιδέψουν τους δαίμονες, όπως κορόιδευαν τους ανθρώπους. Δεν τα κατάφεραν όμως, αντίθετα έφαγαν και ξύλο επτά άνθρωποι από έναν.
Μεγάλα θαύματα: οι άνθρωποι που πίστευαν έπαιρνα τα μαντήλια που είχε χρησιμοποιήσει ο Παύλος και τις ζώνες και με πίστη τα έβαζαν πάνω στους αρρώστους κι εκείνοι γίνονταν καλά. Τότε οι άνθρωποι συνειδητοποιούσαν ότι όσα κήρυττε ο Παύλος ήταν αλήθεια, πίστευαν κι έβαζαν αρχή μετανοίας, αποφάσιζαν δηλαδή να παλαίψουν με τα λάθη τους, τις αμαρτίες και τις κακίες και κάθε μέρα λίγο λίγο να γίνονται όλο και πιο καλοί. Έτσι κι εμείς από σήμερα κάθε μέρα, τώρα που έρχεται και η Σαρακοστή να προσπαθούμε να μειώνουμε κάτι από τα στραβά που έχουμε και να παλεύουμε ν’ αυξήσουμε τις αρετές μας, ώστε να χαιρόμαστε κι εμείς και ο Χριστός με την πρόοδο όχι μόνο στο σχολείο αλλά και την πνευματικά ζωή. Να μην απογοητευόμαστε όταν δεν τα καταφέρνουμε αλλά κάθε μέρα να βάζουμε καινούρια αρχή και ξανά και ξανά να επιμένουμε και να συνεχίζουμε τουν αγώνα μας.
Ερωτήσεις
1. Τι ρώτησε ο Παύλος τους μαθητές όταν πήγε στην Έφεσο;
2. Πότε έλαβαν τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος οι μαθητές και ποια ήταν αυτά;
3. Πώς άλλαξε η ζωή τους μετά το βάπτισμα; Τι έκαναν και τι δεν έκανα πια;
4. Γιατί τα παιδιά του Σκευά δεν έκαναν καλά το δαιμονισμένο;
5. Ο Δημήτριος και οι άλλοι ήθελαν να μάθει ο κόσμος για το Χριστό; Γιατί;
6. Εμείς σήμερα τι κάνουμε όταν μετανιώνουμε;
Συμπέρασμα: Η Εκκλησία μας καλεί σε μετάνοια, θέλει με έργα να αλλάξουμε τον τρόπο της ζωής μας.

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΘΗΣΑΥΡΟΥ

Η ΚΡΙΣΗ

Ζούμε σε πια παράξενη εποχή, όπου όλοι μιλούν για την συντέλεια του κόσμου, την πραγματοποίηση της αποκάλυψης, την έλευση της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού, μα κανείς σχεδόν, δεν αλλάζει τον τρόπο της ζωής του. Ίσως θεωρούμε τον εαυτό μας σεσωσμένο και δεν δίνουμε βάση σ΄ αυτό που η Εκκλησία μας προβάλει όλες αυτές τις Κυριακές του Τριωδίου. Την ταπείνωση και την μετάνοια, δηλαδή την αλλαγή της ζωής μας. Γιατί και το κριτήριο της αγάπης που θέτει ο Χριστός στη σημερινή Περικοπή πηγάζει από αυτά. Για να αγαπήσει ο άνθρωπος χρειάζεται η ύπαρξή του να έχει προχωρήσει σε έξοδο από την οχύρωση στο εγώ. Από τα δικαιώματά του. Να έχει καλλιεργήσει ένα ήθος προσφοράς και θυσίας. Να έχει ασκηθεί στην καλοσύνη. Η καλοσύνη βλέπει την ανάγκη του διπλανού ως πιο σημαντική από την προσωπική ανάγκη. Η καλοσύνη πηγάζει από μία καρδιά που έχει συγχωρέσει τον άλλο για την αποτυχία του να έχει την τροφή που του χρειάζεται, τα ρούχα, την συντροφικότητα, αλλά και την αποδοχή της κοινωνίας. Για να προσφέρει κάποιος χρειάζεται να έχει δοτικότητα. Και η δοτικότητα δεν αποκτιέται όταν κέντρο του κόσμου είναι ο εαυτός μας, αλλά όταν η ψυχή καλλιεργείται στο δρόμο της αρετής, στο δρόμο της ανθρωπιάς, στο δρόμο της συγχώρεσης. Η καλοσύνη βγαίνει από μια ταπεινή ψυχή. Από αυτή που έχει συναίσθηση ότι παντού βρίσκεται ο Χριστός. Η καλοσύνη κάνει τον άνθρωπο να μη νικιέται από τον πειρασμό της αυτάρκειας, να μην οχυρώνεται πίσω κάθε κρίση και να λειτουργεί όπως μπορεί ώστε και ο άλλος να ξαναβρεί νόημα στη ζωή του, παρηγοριά και γαλήνη, καλύπτοντας τις υλικές του ανάγκες, αλλά και την ανάγκη του για επικοινωνία, συνάντηση και μοίρασμα. Είθε λοιπόν να μπορέσουμε να ακούσουμε την φωνή Του να λέει προς εμάς: «Δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου, κληρονομήσατε την ετοιμασμένην υμίν βασιλείαν».

ΠΟΣΟ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ!
Ένα κοριτσάκι, πήρε τον κουμπαρά του κι άδειασε το περιεχόμενο. Μέτρησε τρεις φορές τα κέρματα, του για να μην κάνει κανένα λάθος. Ήταν ένα δολάριο και 11 σέντς. Πήρε τα κέρματα και πήγε στο φαρμακείο της γειτονιάς.
Ο φαρμακοποιός, εκείνη την στιγμή, μιλούσε με ένα καλοντυμένο κύριο και δεν πρόσεξε την μικρή. Το κοριτσάκι έκανε κάποιο θόρυβο με τα πόδια του, αλλά τίποτε. Τότε πήρε ένα από τα κέρματα της και το χτύπησε πάνω στο γραφείο του.

- Τι θέλεις; την ρωτά κάπως εκνευρισμένος εκείνος. Δεν βλέπεις, ότι μιλώ με τον αδελφό μου, που έχω χρόνια να τον δω:

Τότε η μικρή του είπε:

- Θέλω να σου μιλήσω για τον αδελφό μου, που είναι πολύ άρρωστος, και θέλω να αγοράσω ένα θαύμα!

- Συγγνώμη, της απάντησε αυτός, αλλά δεν πουλάμε θαύματα.
- Ξέρετε, είπε το κοριτσάκι, ο αδελφός μου έχει κάτι στο κεφάλι του, που μεγαλώνει, κι ο μπαμπάς μου λέει, ότι μόνο ένα θαύμα θα μας σώσει. Λοιπόν, πόσο κάνει ένα θαύμα για να το αγοράσω; Έχω χρήματα...

Ο αδελφός του φαρμακοποιού, που παρακολουθούσε με ενδιαφέρον την συζήτηση, ρώτησε την μικρή τι είδους θαύμα χρειαζόταν ο αδελφός της.

- Δεν ξέρω, του απάντησε με μάτια βουρκωμένα. Εκείνο που ξέρω είναι, ότι χρειάζεται εγχείρηση και ο μπαμπάς δεν έχει τα χρήματα. Γι' αυτό, θέλω να πληρώσω εγώ, με τα δικά μου χρήματα.

Στην ερώτηση του καλοντυμένου κυρίου, πόσα λεπτά έχει, η μικρή του απάντησε: «Ένα δολάριο και 11 σέντς, κι αν χρειασθούν και άλλα θα τα βρω».

- Τι σύμπτωση, χαμογέλασε ο καλοντυμένος κύριος. Είναι το ακριβές αντίτιμο για ένα θαύμα, για ένα μικρό αδελφό: Ένα δολάριο και 11 σεντς!

Πήρε τα λεπτά, έπιασε την μικρή απ' το χεράκι, και της είπε: «Πάμε μαζί στο σπίτι σου για να δω τον αδελφό σου και τους γονείς σου και να κάνουμε το θαύμα».

Ο καλοντυμένος κύριος ήταν ο Κάρτον Άρσμποργκ, ο γνωστός νευροχειρουργός.

Η εγχείρηση έγινε με επιτυχία και ο μικρός αδελφός επέστρεψε στο σπίτι του υγιής.

- Η εγχείρηση ήταν ένα αληθινό θαύμα, ψιθύρισε η μαμά. Απορώ πόσο θα κόστισε.
Η μικρούλα χαμογέλασε. Ήξερε ακριβώς πόσο κοστίζει ένα θαύμα: «ένα δολάριο και 11 σέντς, συν την πίστη ενός μικρού παιδιού...».
Λίγα λόγια για το θέμα του μήνα.
Γίνονται άραγε θαύματα; Πώς έγινε θαύμα στην ιστορία μας, αφού ο γιατρός έκανε την εγχείρηση; Μήπως ήταν «τύχη» ή σύμπτωση η συνάντηση με τον κατάλληλο άνθρωπο, που έφερε εις πέρας την επέμβαση; Και αν δεν κατάφερνε το παιδί να συγκινήσει τους ανθρώπους, στους οποίους απευθύνθηκε, θα γινότανε το θαύμα; Κι αν η χειρουργική επέμβαση δεν είχε αίσιο αποτέλεσμα, θα μιλούσαμε για θαύμα;
Θα έλεγα απλά, ότι δεν υπάρχουν εύκολες και λογικές απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα. Υπάρχει μία απάντηση που βρίσκεται στην τελευταία σειρά της μικρής μας ιστορίας: «η πίστη ενός μικρού παιδιού». Αυτή η πίστη είναι το κλειδί που δίνει απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα. Γι΄ αυτόν που πιστεύει ακόμη και η αναπνοή του είναι ένα θαύμα. Η ύπαρξη ανθρώπων που τον αγαπούν, η επικοινωνία με άλλους ανθρώπους αλλά και η διάθεση προσφοράς που συναντά στους συνανθρώπους του είναι και αυτό ένα θαύμα. Και τα θαύματα δεν γίνονται πάντα με την υπέρβαση των νόμων της φύσεως, αλλά και με την φυσική ροή των πραγμάτων, με τον κατάλληλο συνδυασμό προσώπων ή αντικειμένων στον κατάλληλο χρόνο και στο χώρο, κάτι που στατιστικά μπορεί να είναι ασήμαντο, αλλά η πρόνοια του Θεού το κάνει εφικτό.
Απλά, η εμπιστοσύνη και η βεβαιότητα στο ενδιαφέρον και την αγάπη του Θεού για τον καθένα μας, αυτή η πίστη, μας κάνει να δεχόμαστε το όποιο αποτέλεσμα, με τη σιγουριά ότι αυτό είναι το συμφέρον μας για την πνευματική μας ύπαρξη και υπόσταση.

Τα Λειτουργικά Βιβλία της Εκκλησίας μας:
Έχοντας τελειώσει και τη σειρά με τα ιερά σκεύη που χρησιμοποιούνται στην Εκκλησία για τη θεία λατρεία, θα παρουσιάσουμε τα Λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας μας, δηλαδή τα βιβλία που χρησιμοποιούνται για τη τέλεση των Ιερών Ακολουθιών της Εκκλησίας μας.

Το Ευαγγέλιο, το οποίο συμβολίζει την πραγματική παρουσία του Χριστού στην Εκκλησία και το γεγονός ότι η Εκκλησία διαφυλάσσει την Αλήθεια. Είναι το ιδιαίτερα διακοσμημένο βιβλίο της Εκκλησίας που θυμιάζεται, προσκυνείται και αποτίθεται πάνω στην Αγία Τράπεζα. Στη μια πλευρά του εικονίζεται η Σταύρωση και στην άλλη η Ανάσταση του Κυρίου. Στον Εσπερινό του Σαββάτου, την Κυριακή και την περίοδο των σαράντα ημερών μετά το Πάσχα, προβάλλεται η Ανάσταση. Τις άλλες ημέρες προβάλλεται η Σταύρωση.
Διαιρείται κυρίως σε δύο μέρη.
Το πρώτο περιλαμβάνει τις περικοπές των Ευαγγελίων πού αναγιγνώσκονται καθημερινά ολόκληρο το χρόνο. Αρχίζει από την Κυριακή του Πάσχα. Μέχρι την Πεντηκοστή
αναγιγνώσκονται περικοπές από το «κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον». Μέχρι την Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, αναγιγνώσκονται περικοπές από το «κατά Ματθαίον». Μέχρι την αρχή της Τεσσαρακοστής από το «κατά Λουκάν» και μέχρι το Μεγάλο Σάββατο από το «κατά Μάρκον» Ευαγγέλιον. Στο τέλος του πρώτου αυτού μέρους περιέχονται και τα ένδεκα Εωθινά Ευαγγέλια πού διαβάζονται εκ περιτροπής στον Όρθρο των Κυριακών.
Περιλαμβάνει ακόμη και τις ευαγγελικές περικοπές που αναγιγνώσκονται στις διάφορες εορτές του έτους, τόσο τις σταθερές ανά μήνα, όσο και τις κινητές. Επειδή η διάρθρωση των περικοπών στο βιβλίο γίνεται με τη σειρά που αυτές αναγιγνώσκονται στο Ναό και όχι σύμφωνα με τα κεφάλαια που είναι χωρισμένη η Καινή Διαθήκη, χρησιμοποιείται ο όρος Ευαγγελιστάριο.

ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΜΑΣ:

 Δεν κάνει το θαύμα την πίστη, αλλά η πίστη το θαύμα!