Ένας ορειβάτης θέλησε να σκαρφαλώσει στο ψηλότερο βουνό. Όμως η ώρα πέρασε, η νύχτα έπεσε βαριά και ο άνδρας δεν έβλεπε τίποτα, όλα ήταν μαύρα. Το φεγγάρι και τα άστρα είχαν καλυφθεί από σύννεφα.
Καθώς ο άνδρας ανέβαινε, γλίστρησε λίγο πριν την κορυφή του βουνού και έπεσε στο κενό με μεγάλη ταχύτητα. Ο ορειβάτης που το μόνο που έβλεπε καθώς έπεφτε ήταν μαύρες κουκίδες, είχε την τρομερή αίσθηση της βαρύτητας να τον τραβά.
Συνέχισε να πέφτει και σε εκείνες τις στιγμές του μεγάλου φόβου ήρθαν στο μυαλό του όλα τα καλά και τα άσχημα επεισόδια της ζωής του, σκεφτόταν τώρα πόσο κοντά στο θάνατο ήταν, όταν ξαφνικά ένιωσε το σχοινί που ήταν δεμένο στη μέση του να τον τραβά δυνατά. Το σώμα του ορειβάτη κρεμόταν πλέον στον αέρα, μόνο το σχοινί τον κρατούσε ζωντανό.
Εκείνη τη στιγμή της αμηχανίας και χωρίς να προλάβει να σκεφτεί, φώναξε:
– Θεέ μου, βοήθησέ με….
Ξαφνικά, μια βαθειά φωνή προερχόμενη από τον ουρανό απάντησε:
*Τί θέλεις να κάνω..;
-Σώσε με, Θεέ μου.
*Αληθινά, νομίζεις ότι μπορώ να σε Σώσω..;
-Βέβαια, πιστεύω ότι Εσύ μπορείς..!
*Τότε, κόψε το σχοινί που είναι δεμένο στη μέση σου…
Στο σημείο αυτό σκέφτηκα:
------------------------------------------------------------------------------------------
Θεέ μου, τί ζητάς από αυτόν τον άνθρωπο; Είναι δυνατόν να του ζητάς να κόψει το σχοινί, το μόνο πράγμα που τον κρατάει ζωντανό..;
Εγκατέλειψα γρήγορα αυτές τις σκέψεις και έβαλα τον εαυτό μου στη θέση του ορειβάτη.
Αλήθεια, εγώ τί θα έκανα;;;
--------------------------------------------------------------------------------------------
Η ομάδα διάσωσης την άλλη μέρα είπε ότι ένας ορειβάτης βρέθηκε πεθαμένος, παγωμένος και το σώμα του κρεμόταν από ένα σχοινί. Τα χέρια του κρατούσαν σφιχτά το σχοινί μόνο 3 μέτρα πάνω από το έδαφος….
------------------------------------------------------------------------------------------
Εσύ και εγώ πόσο κολλημένοι είμαστε στο σχοινί μας….;
Λίγα λόγια για το θέμα του μήνα.
Πολλές είναι οι φορές στη ζωή μας που «δοκιμάζεται» η πίστη μας! Δηλαδή που έχουμε μέσα μας την απορία “που είναι τώρα ο Θεός;” ή “γιατί επιτρέπει αυτή τη δυσκολία;” ή “ένα θαύμα, μία επέμβασή Του ζητάω, γιατί δεν εμφανίζεται;”.
Επιτρέψτε μου να πω πως η πίστη μας δοκιμάζεται καθημερινά, κάθε ώρα και στιγμή, στα δύσκολα αλλά και στα εύκολα, στις θλίψεις και στις χαρές. Με κάθε κίνησή μας, με κάθε ενέργειά μας, με κάθε σκέψη μας, με κάθε επιθυμία μας, με κάθε συναίσθημά μας κρίνεται η πίστη μας, αν δηλαδή αυτά όλα είναι σύμφωνα με την πίστη μας στο Θεό ή αν είναι αντίθετα από αυτά που ο Θεός θέλει.
Ο ορειβάτης της ιστορίας μας βρέθηκε στη δύσκολη στιγμή και περίμενε την επέμβαση του Θεού. «Άκουσε τη φωνή Του», αλλά η κρίση του και η λογική του δεν υπάκουσαν στο πρόγραμμα του Θεού. Δεν έκοψε το σκοινί και έμεινε αιωρούμενος λίγο πάνω από το έδαφος. Το θαύμα ήταν έτοιμο, έφτασε στα λίγα μέτρα από τη σωτηρία, η απόφαση για την ολοκλήρωσή της ήταν του ορειβάτη…
Δυστυχώς, ανάμεσα σε μας και το Θεό τοποθετούμε και άλλες σχέσεις και άλλα σκοινιά που μας «εξασφαλίζουν» στην ζωή μας και όταν διαπιστώσουμε ότι αυτά τα σκοινιά δεν αρκούν τότε στρεφόμαστε στο Θεό. Και αν ο Θεός ζητήσει να κόψουμε αυτά τα σκοινιά, τότε…
Θεωρούμε, για παράδειγμα, ότι τα χρήματα μπορούν να μας εξασφαλίσουν μια ζωή άνετη, χωρίς προβλήματα, και προσπαθούμε να κερδίσουμε όλο και περισσότερα είτε εργαζόμενοι είτε με άλλους τρόπους νόμιμους βεβαίως (κληρονομιές, λαχεία κλπ). Άλλοτε πάλι θεωρούμε ότι οι θέσεις και τα αξιώματα ή οι σχέσεις με «ισχυρούς» ανθρώπους θα μας λύσουν όλα τα προβλήματα. Και είμαστε διατεθειμένοι να ικανοποιήσουμε κάθε απαίτηση, για να εξασφαλίσουμε αυτά τα αξιώματα και τις σχέσεις. Τέλος, ορίζουμε και προγραμματίζουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητά μας, έτσι ώστε να περνάμε όσο το δυνατόν καλύτερα, ικανοποιώντας πολλές φορές τα πάθη μας και τις αδυναμίες μας, αδιαφορώντας αν αμαρτάνουμε εσκεμμένα και αμετανόητα. Δεν συνειδητοποιούμε ότι όλα αυτά είναι σκοινιά που μας κρατάνε μακριά από το Θεό! Είναι τα σκοινιά που πρέπει να κόψουμε, για να υπακούσουμε στη φωνή του Θεού. Είναι τα σκοινιά που πρέπει να σπάσουμε, για να δείξουμε ότι πραγματικά πιστεύουμε, ότι η πίστη μας στο Θεό είναι ζωντανή.
“Κόψε το σχοινί,” επαναλαμβάνει κάθε φορά και σε μας ο Θεός. Κάθε σκοινί που μας κρατάει στο «εγώ», στο «θέλω», στο «δικό μου», και δεν μας αφήνει να Τον εμπιστευθούμε, είτε αυτό είναι παλαμάρι είτε κλωστή που στο τέλος μάς δένει και χάνουμε την ελευθερία μας!
Οι Έκτακτες Ιερές Ακολουθίες.
β) Η Ακολουθία του Αγιασμού. Ο Αγιασμός, που τελείται από τον Ιερέα στο Ναό ή και εκτός του Ναού, διακρίνεται σε μικρό και σε μεγάλο Αγιασμό.
Ο Μικρός Αγιασμός γίνεται στο Ναό αλλά και στα σπίτια κάθε πρώτη του μήνα, όπως και σε άλλες περιπτώσεις, π.χ. στην αρχή της σχολικής χρονιάς, σε θεμέλια σπιτιών, σε αγιασμό καταστημάτων, ιδρυμάτων κ.ά.
Ο Μεγάλος αγιασμός τελείται την ημέρα των Θεοφανείων, την παραμονή των Θεοφανείων και κάθε φορά που τελείται το Μυστήριο του Βαπτίσματος. Έχει περισσότερες Ευχές («λόγια»), για αυτό και ονομάζεται μεγάλος, σε διάκριση από τον μικρό Αγιασμό.
