ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 192

 

Η ΠΡΩΤΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

Η Α' Οικουμενική Σύνοδος  συνεκλήθη από τον αυτοκράτορα Μ. Κωνσταντίνο  στη Νίκαια της Βιθυνίας το έτος 325 μ.Χ.. Κύρια αιτία της συγκλήσεως ήταν η αντιμετώπιση της αιρέσεως του Αρείου, η οποία προκαλούσε αναταραχή σε ολόκληρη την Εκκλησία.

Οι εργασίες της Συνόδου άρχισαν προκαταρκτικά στις 20 Μαΐου και επισήμως στις 14 Ιουνίου με την παρουσία του Μ. Κωνσταντίνου και τελείωσαν στις 25 Αύγουστου του έτος 325.

Υπάρχουν διάφορες απόψεις για τον αριθμό των συμμετασχόντων επισκόπων στη Σύνοδο. Σύμφωνα με την επικρατούσα παράδοση συμμετείχαν 318 Πατέρες, αλλά κατ΄ άλλους ιστορικούς οι συμμετέχοντες ήσαν περίπου 300.

Μεταξύ των Πατέρων διακρίνονται ο Αλεξανδρείας Αλέξανδρος μαζί με τον διάκονό του και κατόπιν Αλεξανδρείας Μ. Αθανάσιον. Οι δύο αυτοί ήσαν κύριοι κατήγοροι του Αρείου. Ακόμη διεκρίνοντο ο πρεσβύτερος και κατόπιν πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Αλέξανδρος, εκπροσωπώντας τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Μητροφάνη, ο Αντιοχείας Ευστάθιος, ο Ιεροσολύμων Μακάριος, οι αντιπρόσωποι του Πάπα της Ρώμης Σιλβέστρου επίσκοπος Κορδούης Όσιος και οι πρεσβύτεροι Βίτων και Βικέντιος, επίσης ο Εφέσου Μέμνων, ο Τριμυθούντος Σπυρίδων, ο Μύρων Νικόλαος, ο Αγκύρας Μάρκελλος, ο Νισίβης Ιάκωβος, ο Καρχηδόνος Καικιλιανός, ο όσιος Παφνούτιος και πολλοί άλλοι.

Από την άλλην πλευρά συνήγοροι και υπέρμαχοι του Αρείου ήταν ο Νικομήδειας Ευσέβιος, ο Καισαρείας Παλαιστίνης Ευσέβιος, ο Νίκαιας Θέογνις, ο Χαλκηδόνος Μάρις, ο Ηρακλείας Θεόδωρος, ο Πτολεμαΐδος Σεκούνδος, ο Μαρμαρικής Θεωνάς, ο Εφέσου Μηνόφαντος, ο Τύρου Παύλος και άλλοι, συνολικά 17 επίσκοποι, μεταξύ των οποίων ήταν και φιλόσοφοι και ρήτορες μαζί με τον σοφιστή Αστέριο.

Όπως είπαμε και στην αρχή, κύρια αιτία και κύριος σκοπός της Συνόδου ήταν η καταδίκη του Αρειανισμού αφ΄ενός και αφ΄ετέρου η θετική διατύπωση της ορθοδόξου δογματικής διδασκαλίας περί του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδος. Την θεότητα του Χριστού είχε αρνηθεί από το έτος 318 μ.Χ. ο Άρειος που ήταν πρεσβύτερος στην Αλεξάνδρεια και ήταν μαθητής του Λουκιανού. Ο Λουκιανός φαίνεται ότι έγινε διάδοχος του Παύλου Σαμοσατέως στην αιρετική διδασκαλία, αλλά παραποιώντας την άλλη αιρετική διδασκαλία  του Δυναμικού Μοναρχιανισμού ανεγνώρισε τον Υιόν και Λόγον του Θεού ως δεύτερον πρόσωπον. Τον θεωρούσε όμως ότι δεν είναι «αγέννητος», άρα είναι «κτίσμα», δημιουργηθέν από τον Θεό προ πάντων των αιώνων και με την ελεύθερη  βούλησή Του. Έτσι, ο Χριστός, ενώ δεν ήταν «αγέννητος» εθεωρείτο από τον Λουκιανόν όμοιος με τον Πατέρα και μάλιστα «πλήρης Θεός».

Ο Άρειος προχώρησε πιο πέρα από τον διδάσκαλό του και έκαμε πιο συστηματική την αιρετική του διδασκαλία σχετικά με το δεύτερον Πρόσωπον της Αγίας Τριάδος. Αυτός ηρνείτο τελείως την θεότητα του Θεού Λόγου, του δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, και δίδασκε ότι ο Υιός του Θεού δεν είναι Θεός συναΐδιος, άναρχος και αληθινός Θεός, αλλά είναι κτίσμα, το οποίο δημιουργήθηκε «εν χρόνω» από τον Πατέρα «εξ ουκ όντων», είναι ξένος προς την ουσία του Πατρός και ως προς την φύση είναι τρεπτός και αλλοιωτός. Είναι το πρώτον «κτίσμα», δια του οποίου ο Πατήρ δημιούργησε τον κόσμο, διότι ίσως δεν θα μπορούσε ως απόλυτο Πνεύμα να επικοινωνήσει απ΄ευθείας με την ύλη του κόσμου. Ο Άρειος ακολουθώντας πλατωνικές και νεοπλατωνικές ιδέες καθώς και θεωρίες του Ιουδαίου Φίλωνος και του Ωριγένη θεώρησε τον Υιό του Θεού ως ένα ενδιάμεσο όργανο του Θεού για τη δημιουργία του κόσμου, όπως ακριβώς ο Πλάτων είχε εφεύρει τον ενδιάμεσο κόσμο των ιδεών.

Οι κακοδοξίες του Αρείου είχαν διατυπωθεί σε Σύμβολο, το οποίο υπέβαλε στη Σύνοδο ο Ευσέβιος Νικομήδειας. Όταν όμως ανεγνώσθη, οι Πατέρες εξηγέρθησαν και απεφάσισαν να αντιτάξουν ιδικό τους Σύμβολο, το πρώτο Οικουμενικό Σύμβολο  (τα επτά πρώτα  άρθρα του «Πιστεύω»).

Εκτός από την καταδίκη του Αρείου, η Α' Οικουμενική Σύνοδος έθεσε τέρμα σε τρία άλλα σχίσματα,  το Νοβατιανό, το Σαμοσατιανό και το Μελιτιανόν. Απ΄ αυτά το πρώτο των Νοβατιανών προήλθε από τους Νοβατιανούς ή Καθαρούς, οι οποίοι αρνούνταν στην Εκκλησία το δικαίωμα να συγχωρεί τα βαριά αμαρτήματα και να δέχεται αυτούς που αμάρτησαν βαριά και μετά μετανόησαν, π.χ.  δεν κοινωνούσαν τους διγάμους και αυτούς που στους διωγμούς αρνήθηκαν την πίστη τους. Γι΄αυτό η Σύνοδος εξέδωσε τον 8^ο  Κανόνα, ο οποίος καθόριζε τον τρόπο της επιστροφής και παραδοχής αυτών στην Εκκλησία.

Το Σαμοσατιανό σχίσμα δημιουργήθηκε από τους οπαδούς του δυναμικού μοναρχιανού Παύλου του Σαμοσατέως,  που δέχονταν τον Θεό ως «εν πρόσωπον», τον Υιό ως «δύναμη» απρόσωπη, καθώς και το Πνεύμα. Την κακοδοξία αυτή την κατεδίκασε η Σύνοδος με τον 19^ο κανόνα.

Το Μελιτιανό σχίσμα προήλθε από το ότι ο Λυκοπόλεως Μελίτιος δεχόταν με μεγαλύτερη από ό,τι η Εκκλησία αυστηρότητα τους πεπτωκότας στον διωγμό του Διοκλητιανού κι  ακόμη   έκαμε   αντικανονικές   χειροτονίες   πολυάριθμων επισκόπων και κληρικών.

Ακόμη, η Σύνοδος έθεσε τέρμα στις έριδες περί του εορτασμού του Πάσχα και όρισε να εορτάζεται αυτό την πρώτη Κυριακή μετά την πρώτη Πανσέληνο της εαρινής ισημερίας και να είναι μετά από το Εβραϊκό Πάσχα.

Η Σύνοδος απέκρουσε ακόμη πρόταση για την υποχρεωτική αγαμία των κληρικών όλων των βαθμίδων, με πρωτοστάτη τον όσιο Παφνούτιο.

Η ορθόδοξη Εκκλησία όρισε να εορτάζεται η Α' Οικουμενική Σύνοδος των 318 θεοφόρων πατέρων του 325 μ.Χ. την Κυριακή μετά την εορτή της Αναλήψεως του Χριστού.  Φέτος συμπληρώνονται 1700 χρόνια από την σύγκλιση της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου.

 

Λίγα λόγια για το θέμα του μήνα

Πώς εορτάζεται το Πάσχα μαζί από τους Ορθοδόξους που ακολουθούν το Παλαιό ημερολόγιο και αυτούς που ακολουθούν το Νέο ημερολόγιο;

Η σύγχρονη ανακάλυψη ότι η περιφορά της γης γύρω από τον Ήλιο δεν είναι ακριβώς 365,25 ημέρες, έφερε την πρόταση τροποποίησης του ημερολογίου, δηλαδή να αλλάξουμε την αρχή μετρήσεως του χρόνου και να πάμε 13 ημέρες πιο μπροστά. Για να υπάρχει μια κοινή συνεννόηση μεταξύ των πολιτών, τα κράτη ακολούθησαν το νέο ημερολόγιο.  Αυτό για την Εκκλησία δεν είναι ζήτημα ουσίας κι έτσι κάποιες τοπικές Εκκλησίες ακολούθησαν την αλλαγή που έκανε το κράτος, ενώ κάποιες άλλες όχι, με αποτέλεσμα κάποιες να εορτάζουν τις εορτές με σταθερή ημερομηνία (μνήμες αγίων και Χριστούγεννα) με διαφορά 13 ημερών.

Ο κοινός εορτασμός του Πάσχα για όλους τους Ορθοδόξους είναι δογματικό ζήτημα, όπως τον  όρισε η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος και γι΄ αυτό οι Ορθόδοξοι του νέου ημερολογίου ακολουθούν τους υπολογισμούς του Παλαιού.

Οι Ρωμαιοκαθολικοί υπολογίζουν το Πάσχα με τη νέα ημερομηνία της Εαρινής Ισημερίας και γι΄ αυτό τις περισσότερες φορές έχουν Πάσχα πριν από τους Ορθοδόξους.  

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

 

Κυριακή 18 Μαΐου 2025 (Σαμαρείτιδος):

7.30 – 10.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

6.00 μ.μ. Εσπερινός και Παράκληση υπέρ διαγωνιζομένων μαθητών

 

Δευτέρα 19 Μαΐου 2025:

5.00 μ.μ. Εσπερινός και Παράκληση στη Παναγία

6.00 μ.μ. Κύκλος Συμμελέτης Αγίας Γραφής

 

Τετάρτη 21 Μαΐου 2025 (Αγ. Κων/νου & Ελένης):

7.30 – 9.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

 

Παρασκευή 23 Μαΐου 2025 (Αγ. Ευμενίου Σαριδάκη):

7.30 – 9.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

 

Σάββατο 24 Μαΐου 2025:

7.15 – 9.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

6.00 μ.μ. Εσπερινός

 

Κυριακή 25 Μαΐου 2025 (Τυφλού):

7.30 – 10.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

 

E Κοινός δίσκος θα προετοιμαστεί για το Ψυχοσάββατο 7 Ιουνίου.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

 Κυριακή 11 Μαΐου 2025 (Παραλύτου):

7.30 – 10.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

 

Δευτέρα 12 Μαΐου 2025:

5.00 μ.μ. Εσπερινός και Παράκληση στη Παναγία

6.00 μ.μ. Κύκλος Συμμελέτης Αγίας Γραφής

 

Τετάρτη 14 Μαΐου 2025 (Μεσοπεντηκοστή):

7.30 – 9.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

 

Σάββατο 17 Μαΐου 2025:

7.15 – 9.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

9.00 π.μ. – 13.00 μ.μ.  Λήξη κατηχητικών όλης της Μητρόπολης στον Άγιο Κωνσταντίνο.  

6.00 μ.μ. Εσπερινός

 

Κυριακή 18 Μαΐου 2025 (Σαμαρείτιδος):

7.30 – 10.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

 

Κυριακή 4 Μαΐου 2025 (Μυροφόρων):

7.30 – 10.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

ΛΗΞΗ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ:

8.00 – 10.00 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

10.00 – 11.00 π.μ. Πρωινό – καφές

11.00 π.μ. – 13.30 π.μ. Παιχνίδι - απασχόληση μικρών & μεγάλων

14.00 ΓΕΥΜΑ

 

Δευτέρα 5 Μαΐου 2025:

5.00 μ.μ. Εσπερινός και Παράκληση στη Παναγία

6.00 μ.μ. Κύκλος Συμμελέτης Αγίας Γραφής

 

Σάββατο 10 Μαΐου 2025:

7.15 – 9.15 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

6.00 μ.μ. Εσπερινός

 

Κυριακή 11 Μαΐου 2025 (Παραλύτου):

7.30 – 10.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

 

Κυριακή 27 Απριλίου 2025 (του Θωμά):

7.30 – 10.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

 

Δευτέρα 28 Απριλίου 2025:

5.00 μ.μ. Εσπερινός και Παράκληση στη Παναγία

6.00 μ.μ. Κύκλος Συμμελέτης Αγίας Γραφής

 

Πέμπτη 1 Μαΐου 2025:

8.00 – 10.15 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία στον Προφήτη Ηλία

 

Σάββατο 3 Μαΐου 2025:

11.00  – 12.30 π.μ. Κατηχητικό για όλα τα παιδιά. ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

6.00 μ.μ. Εσπερινός Μυροφόρων

 

Κυριακή 4 Μαΐου 2025 (Μυροφόρων):

7.30 – 10.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

ΛΗΞΗ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ:

8.00 – 10.00 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

10.00 – 11.00 π.μ. Πρωινό – καφές

11.00 π.μ. – 13.30 π.μ. Παιχνίδι - απασχόληση μικρών & μεγάλων

14.00 ΓΕΥΜΑ

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 191

 

«Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον...»

Στη χώρα που βρίσκεται στα νότια της Νεκράς Θάλασσας και τότε ονομαζόταν Αυσίτιδα ζούσε κάποτε ένας άνθρωπος που ονομαζόταν Ιώβ. Ήταν δίκαιος και η ζωή του ήταν πολύ προσεχτική, σύμφωνη με το θέλημα του Θεού. Είχε αποκτήσει επτά γιους και τρεις θυγατέρες. Είχε πολύ μεγάλη περιουσία, κοπάδια από χιλιάδες γιδοπρόβατα και καμήλες, εκατοντάδες βόδια και γαϊδούρια και πλήθος υπηρετών. Κάθε πρωί πρόσφερε θυσία στον Θεό και τον παρακαλούσε να συγχωρέσει αυτόν και τα παιδιά του, αν είχαν κάνει κάτι κακό.

Ο  Θεός θέλησε να δοκιμάσει την πίστη και την ευσέβεια του Ιώβ, γι’ αυτό επέτρεψε να περάσει σκληρές δοκιμασίες. Μια μέρα λοιπόν έρχεται ένας υπηρέτης και του λέει: «Όλα σου τα βόδια που όργωναν και τα γαϊδούρια που έβοσκαν εκεί κοντά τα άρπαξαν Σαβαίοι ληστές. Σκότωσαν με τα ξίφη τους τους δούλους σου. Μόνον εγώ κατάφερα να γλιτώσω κι έτρεξα να σου φέρω τα νέα». Ενώ μιλούσε ακόμα ο υπηρέτης, έρχεται άλλος αγγελιαφόρος και του λέει: «Φωτιά έπεσε από τον ουρανό κι έκαψε τα πρόβατα και τους δούλους σου. Τα έκανε όλα στάχτη! Μόνον εγώ γλίτωσα και σου φέρνω τα νέα». Και τρίτος δούλος έρχεται σε λίγο και του λέει: «Τρεις ομάδες Χαλδαίων ρίχτηκαν στις καμήλες και τις άρπαξαν και σκότωσαν τους δούλους σου. Εγώ μόνο γλίτωσα». Και πριν καλά καλά τελειώσει κι αυτός, έρχεται τέταρτος αγγελιαφόρος και φέρνει το πιο σκληρό μήνυμα: «Οι γιοι σου και οι θυγατέρες σου έτρωγαν κι έπιναν στο σπίτι του μεγαλύτερου γιου σου. Ξαφνικά φύσηξε δυνατός άνεμος από την έρημο, χτύπησε το σπίτι από παντού και το γκρέμισε! Τα παιδιά σου πλακώθηκαν από τα ερείπια και σκοτώθηκαν όλα!».

Τότε ο Ιώβ σηκώθηκε, ξέσχισε τα ρούχα του και ξύρισε το κεφάλι του, έπεσε καταγής, προσκύνησε τον Θεό και είπε: «Ο Κύριος μού τα έδωσε όλα, ο Κύριος μού τα πήρε! Εγώ γυμνός βγήκα από την κοιλιά της μάνας μου, γυμνός θα επιστρέψω στη μάνα γη. Ας είναι δοξασμένο το όνομα του Κυρίου!». Έτσι ο Ιώβ παρά τις συμφορές δεν αμάρτησε.

Ο Θεός όμως θέλησε να τον δοκιμάσει ακόμα πιο σκληρά και του στέλνει μια φοβερή αρρώστια. Το σώμα του γέμισε πληγές. Ο Ιώβ όλη μέρα έξυνε τις πληγές μ’ ένα όστρακο και καθόταν πάνω σε στάχτες και κοπριές χωρίς ελπίδα και περίμενε μόνο να νυχτώσει και να περάσει η μέρα κι ο καιρός. Αλλά παράπονο δεν βγήκε από το στόμα του για τον Θεό. Η γυναίκα του απελπισμένη κι αυτή του έλεγε: «Ακόμα επιμένεις στην ευσέβειά σου; Βλαστήμα τον Θεό και πέθανε». Εκείνος της απαντούσε: «Μιλάς σαν ανόητη. Μόνο τα καλά θα δεχόμαστε από τον Θεό; Δεν πρέπει να δεχτούμε και τα άσχημα;».

Είδε ο Θεός την πίστη και την υπομονή του Ιώβ και βεβαιώθηκε πως ήταν δίκαιος και τον ευλόγησε ακόμα πιο πολύ. Απέκτησε δεκατέσσερις χιλιάδες πρόβατα και έξι χιλιάδες καμήλες, χίλια ζευγάρια βόδια και χίλια γαϊδούρια. Απέκτησε δε και επτά γιους και τρεις θυγατέρες. Σε κανένα μέρος της γης δεν υπήρχαν πιο όμορφα κορίτσια από τις κόρες του Ιώβ.

Έζησε άλλα εκατόν σαράντα χρόνια κι αξιώθηκε να δει τα εγγόνια των εγγονών του. Πέθανε ευλογημένος από τον Θεό σε βαθιά γεράματα κι έγινε για όλους μας παράδειγμα υπομονής και πίστης.

Ιστορίες από την Παλαιά και Καινή Διαθήκη pemptousia.gr     20.04.2021

 

Λίγα λόγια για το θέμα του μήνα

            Φτάνουμε σε λίγο στη Μεγάλη Εβδομάδα και θα ακούσουμε και πάλι  την ιστορία του πολύαθλου  Ιώβ, όπως την παρουσιάσαμε νωρίτερα, στην ακολουθία του εσπερινού τη Μ. Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη. Ο Ιώβ, ο πολύπαθος, είναι η προεικόνιση του Ιησού Χριστού στην Παλαιά Διαθήκη. Αυτά τα αναγνώσματα από το βιβλίο του Ιώβ προαναγγέλλουν το μεγάλο μυστήριο των παθών του Κυρίου.  Θα πάθει, θα εξουθενωθεί, θα πονέσει, θα φανεί συντετριμμένος – νικημένος από τους εχθρούς Του, μα στο τέλος Αυτός θα επικρατήσει με την Ανάστασή Του και θα βασιλεύσει αιώνια!

            Για τη δική μας καθημερινότητα ας έχουμε στο νου μας ότι:

·         Οι πειρασμοί δεν προέρχονται από τον Θεό, αλλά από τα πάθη, τα λάθη και τις αμαρτίες των ανθρώπων και από τον διάβολο. Ο Θεός είναι απείραστος και δεν πειράζει κανέναν. Επιτρέπει όμως τους πειρασμούς, για να δοκιμασθεί η ελευθερία του ανθρώπου, για να αφυπνισθεί από τον λήθαργο της αμαρτίας και να υποκινηθεί στον αγώνα για την κάθαρση από τα πάθη, ούτως ώστε να μπορέσει να αποκτήσει κοινωνία με τον Θεό. Στους αγίους επιτρέπει ο Θεός τους πειρασμούς για να λάμψει η αρετή τους και για να καταστούν πρότυπα των πειραζομένων και παράδειγμα προς μίμηση.

·         Ο διάβολος πειράζει τον Ιώβ, γιατί νομίζει ότι ο Ιώβ αγαπάει τον Θεό από συμφέρον, επειδή ο Θεός τού τα έχει δώσει όλα.

·         Από τον διάλογο του διαβόλου με τον Θεό αποδεικνύεται ότι ο διάβολος δεν έχει καμία δύναμη στον άνθρωπο και πως για ό,τι κάνει, παίρνει άδεια από τον Θεό. Άρα, το κακό δεν οφείλεται στον Θεό, αλλά ο Θεός το επιτρέπει για παιδαγωγικούς λόγους, για να μάθουμε. 

·         Για να έχουμε την αρετή της υπομονής, χρειάζεται η πίστη στον Θεό, είτε πάνε καλά τα πράγματα στη ζωή μας είτε όχι. Η πίστη δεν εξαρτάται από το συμφέρον, αλλά από την σχέση μας με τον Θεό

·         Η στάση της γυναίκας του Ιώβ ήταν καθαρά ανθρώπινη. Αντέδρασε όπως θα αντιδρούσε ο συνηθισμένος άνθρωπος βλέποντας τα πάντα γύρω του να καταρρέουν. Φάνηκε όμως ότι δεν είχε πίστη ούτε υπομονή

·         Το τελικό αποτέλεσμα της υπομονής του Ιώβ ήταν να ευλογηθεί πολύ περισσότερο από ό,τι στην αρχή. Ο Θεός επιβραβεύει όσους με πίστη υπομένουν τις δυσκολίες στη ζωή τους

·         Στην καθημερινή ζωή χρειάζεται υπομονή στον κόπο της εργασίας, στις σχέσεις με τους συνανθρώπους μας, στον αγώνα να υπερβούμε τα πάθη και τις  αδυναμίες μας, στην άσκηση της αρετής, όταν βλέπουμε ότι τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά, και δεν πρέπει να απελπιζόμαστε

·         Ο π. Παΐσιος έλεγε με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο, ότι προσευχόμαστε και παρακαλούμε τον Θεό να μας δίνει υπομονή, αγάπη, ταπείνωση, μετάνοια, κ.λ.π., και καλά κάνουμε. Αλλά πώς θα γίνει αυτό; Ο Θεός δεν είναι μπακάλης, για να πάρει την σέσουλα και να μας δώσει ένα κιλό υπομονή, ένα κιλό αγάπη, ένα κιλό ταπείνωση, κ.λ.π., αλλά επιτρέπει τους πειρασμούς, τις θλίψεις, τις δυσκολίες και τις αποτυχίες, για να ταπεινωθούμε, να δείξουμε υπομονή, αγάπη, να μετανοήσουμε ειλικρινά και τελικά να μπορέσουμε να πραγματοποιήσουμε τον σκοπό της ζωής μας, που είναι η θέωση και η σωτηρία.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

Κυριακή 6 Απριλίου 2025 (Ε΄ Νηστειών):

7.30 – 10.40 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΕΣ  ΝΑΟΥ ΚΑΙ ΜΑΖΕΜΑ ΧΑΛΙΩΝ

 

Τετάρτη 9 Απριλίου 2025:

6.00 μ.μ. Θεία Λειτουργία των προηγιασμένων Τιμίων Δώρων

 

Παρασκευή 11 Απριλίου 2025:

7.30 – 9.45 π.μ. Θεία Λειτουργία των προηγιασμένων Τιμίων Δώρων

 

Σάββατο 12 Απριλίου 2025 (Έγερση Λαζάρου):

7.30 – 9.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

11.00  – 12.30 π.μ. Κατηχητικό για όλα τα παιδιά.

5.00 μ.μ. Εσπερινός

 

Κυριακή 13 Απριλίου 2025 (Βαΐων):

7.30 – 10.30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία

7.30 μ.μ. Ακολουθία του Νυμφίου