Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ
Η ελληνική νεολαία
σήμερα μπορεί να έχει διάφορα τρωτά. Να φοβάται τον πολύ μόχθο, να αδιαφορεί
για ουσιαστικά θέματα, να απορρίπτει δίχως έρευνα σοβαρά νοήματα, να
παρασύρεται εύκολα από επιπόλαιες ιδέες. Από την άλλη όμως διατηρεί μεγάλη δίψα
για την αλήθεια, μια αναζήτηση για τη γνησιότητα, έχει υγιείς ευαισθησίες, έναν ωραίο αυθορμητισμό, ευφυία,
αυταπάρνηση και ανθρωπιά.
Έχει μια επιφύλαξη
για την εκκλησία, που τη συνδυάζει με λάθη των εκπροσώπων της. Τον πατριωτισμό
σαν να τον φοβάται ύστερα από τα αντιρατσιστικά κηρύγματα κάποιων μοντέρνων
απάτριδων. Ειρωνεύεται τους πολιτικούς που έδωσαν αρκετά παραδείγματα αναξιότητας
και φαυλότητας, αλλά δυστυχώς και την πολιτική. Δεν την εμπνέει το ιερό
παρελθόν και τη φοβίζει αρκετά το μέλλον. Σε πολλά είναι δικαιολογημένη η στάση
των παιδιών μας, αφού γνώρισαν την υποκρισία των μεγάλων που δεν τηρούσαν αυτά
που διακήρυτταν.
Δεν με δυσκολεύουν
τα όποια ερωτήματα των νέων, αλλά η από αδιαφορία σιωπή τους. Θα μπορούσα να
βοηθήσω, να συνδράμω στην έρευνα, στον έλεγχο, στην αποκάλυψη, στη διαφώτιση. Ο
προβληματισμός δεν είναι κακός και η αγωνία είναι καλή, όταν κινείται από
ενδιαφέρον για μάθηση και λύση αποριών. Είναι συμπαθή τα νεανικά πρόσωπα με τα
σπινθηροβόλα μάτια και τις καλοδιάθετες ενστάσεις ενάντια σε διάφορες δουλικές,
φοβισμένες, άβουλες και κακομοίρικες στάσεις. Ο καλοπροαίρετος μελετητής και
γνήσιος αναζητητής της αλήθειας σίγουρα θα βρει φως, διέξοδο, πληροφορία,
αναψυχή και ανάταση.
Μερικοί δεν θέλουν
πολλά-πολλά, δεν έχουν υψηλά ενδιαφέροντα, μένουν στο χουζούρι, στο βόλεμα, στον
νεσκαφέ, στο "πέρα βρέχει", δεν θέλουν “να βγάλουν κανένα φίδι από
την τρύπα”. Αυτό δυστυχώς δεν ισχύει μόνο για ορισμένους νέους μας. Δεν είναι
λίγοι που μαθαίνουν σε όλη τους τη ζωή έτσι, κατηγορώντας μόνο τους άλλους και
τη σκάρτη κοινωνία. Ψάχνουν συνεχώς να βρουν προσχήματα και άλλοθι, για να δικαιολογούν
την απρεπή στάση και συμπεριφορά τους.
Η δυναμική
εξανάσταση από τη φτήνια και τη μιζέρια μιας ανούσιας καθημερινότητας, μιας
ανέραστης χαμοζωής, μιας πολύχρονης, κουραστικής και φθοροποιού ρουτίνας, θέλει
αποφασιστικότητα, αμεσότητα και τόλμη! Επανάσταση
δεν είναι να ρίχνεις μολότοφ, να σπας βιτρίνες και να καις αυτοκίνητα, αλλά
προσωπική ρήξη με τον κακό και εμπαθή εαυτό σου, συντριβή του προσωπείου σου, απέκδυση
της μάσκας, αναλογισμός ευθύνης και υποχρεώσεων!
Εύκολο είναι να
είσαι άπιστος, άθεος, ανεξέλεγκτος. Αρκετά δύσκολο είναι να είσαι υπεύθυνος
Χριστιανός, αληθινός πιστός, γνήσιος άνθρωπος του Θεού. Ο σπουδαίος Δανός
φιλόσοφος Κίρκεγκαρντ λέει χαρακτηριστικά: "Όπως το βέλος του καλού
σκοπευτή, όταν φεύγει από τη φαρέτρα, δεν μπορεί να ησυχάσει πριν φθάσει στον
σκοπό του, έτσι και ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από τον Θεό με μόνη κατεύθυνση
προς τον Θεό και δεν μπορεί να ησυχάσει, αν δεν βρεθεί κοντά Του".
Ένας χριστιανός
νέος έχει εμπνευσμένο όραμα, θείο σκοπό, υψηλό στόχο, νοηματοδοτούμενη ζωή. Δεν
πτοείται και δεν απογοητεύεται εύκολα. Δεν παρασύρεται από την παράλογη ηδονή
και τη σκοτεινή διαφθορά. Αντιστέκεται στα αντίθετα και δαιμονοκίνητα πάθη.
Επιθυμεί και αγωνίζεται για τις αρετές. Εμπνέεται από την τιμιότητα, την
ειλικρίνεια, την αξιοπρέπεια, τη σεμνότητα, τη σοβαρότητα και τη μετριοπάθεια.
Επιδιώκει λιγότερα υλικά κέρδη, αλλά έχει
ειρηνική συνείδηση, εσωτερική χαρά και
ψυχική αγαλλίαση. Δεν πάσχει από ενοχές, εφιάλτες, μίση, ζήλιες, κακίες,
έχθρες, διαβολές και πονηρίες.
Τα έτη της
νεότητας, αν κατακλυστούν από ψυχικά κενά, θα ταλαιπωρήσουν την υπόλοιπη ζωή.
Έντονες ψυχολογικές διαταραχές δημιουργούν νέες φοβίες, μειονεξίες, πλήξη,
μοναξιά, ακόμη και μελαγχολία. Μια ζωή δίχως ήθος, ηθική, φραγμό και κανέναν
περιορισμό θεωρείται ελεύθερη, αλλά τελικά σκλαβώνει, και η άφθονη ηδονή
χαρίζει περισσή οδύνη.
Το πιο λυπηρό είναι όταν κάποιοι επιβουλεύονται ή εκμεταλλεύονται τα όνειρα των παιδιών μας. Στα
περισσότερα παιδιά υπάρχει μέσα τους η επαναστατικότητα, η τάση για αλλαγές,
σημαντικές και ριζικές, όπως υποστηρίζουν. Πρεσβεύουν την αναθεώρηση των κατεστημένων και τον
εκσυγχρονισμό για ένα καλύτερο μέλλον. Κι αυτό δεν είναι ούτε κακό
ούτε μεμπτό!
Οι μεγάλοι όμως
θέλουν τα παιδιά τους πιστή και ακριβή συνέχειά τους, προέκταση του εγώ τους,
πειθήνια και υπάκουα όργανά τους. Γι' αυτό υπάρχει μια οργανωμένη προσπάθεια
προς αποχαύνωση της νεολαίας. Την καθιστούν ευάλωτη με τις νέες ιδέες, τα
ναρκωτικά, τα ποτά, τον τρόπο διασκέδασης, τα τραγικά επεισόδια στα γήπεδα και
στις συναυλίες.
Οι νέοι καλούνται να αποκτήσουν αντιστασιακό
πνεύμα και σταθερό φρόνημα προς καθετί ανίερο, άσχημο, βρομερό, ψεύτικο,
πρόστυχο και σάπιο. Τα νιάτα είναι πλασμένα για τον ηρωισμό, έλεγε ο Κλοντέλ.
Αξίζει στην ελληνική νεολαία μια καλύτερη τύχη, μια γενναιότερη στάση ζωής, μια
εντότερη αγωνιστικότητα. Μην παρασυρθεί από επιτήδειους, που θα την ξεγελάσουν
και θα την απογοητεύσουν. Οι συζητήσεις μου συχνά στο Άγιον
Όρος με νέους μου
δίνουν μια χαρά και μια ελπίδα, που με
κάνει να συγκινούμαι, αλήθεια, βαθύτατα.
† μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης (1-6-2014)
Ο Ήρωας του Βαλτετσίου, του Πειραιά ο επαίτης...
Η ιστορία του Νικήτα Σταματελόπουλου (Νικηταρά)
διδάσκει πως το ήθος είναι γνώρισμα ανώτερο κι από την ανδρεία.
Μια Παρασκευή,
Δεκέμβριος του 1841. Ένας γέρος, σκυφτός, ρακένδυτος και καταπονημένος,
στέκεται σε μια γωνιά του Πειραιά, εκεί όπου σήμερα δεσπόζει ο ιερός ναός της
Ευαγγελίστριας. Έχει το χέρι απλωμένο και ζητά ελεημοσύνη. Κάποιος τον
πλησιάζει και αυτός αντιλαμβανόμενος πως δεν πρόκειται για κάποιον συνηθισμένο
περαστικό, μαζεύει το χέρι του.
-«Τι κάνεις
στρατηγέ μου;», λέει ο ξένος στον ζητιάνο.
-«Απολαμβάνω την ελεύθερη πατρίδα μου», απαντά ο γέρος.
-«Μα εδώ την απολαμβάνετε; Καθισμένος στο δρόμο;», συνέχισε ο
ξένος.
- «Η πατρίδα μου μού έχει χορηγήσει σύνταξη για να περνώ καλά. Αλλά
έρχομαι εδώ για να παίρνω μία ιδέα πώς περνά ο κόσμος που για τη λευτεριά του
πολέμησα», αποκρίθηκε
και πάλι περήφανα ο ζητιάνος.
Ο ξένος
φεύγοντας άφησε να του πέσει χάμω ένα πουγκί με νομίσματα. Δεν ήθελε να τα
δώσει απευθείας στον ηλικιωμένο, που αν και προσωρινά επαίτης, παρέμενε
παντοτινά περήφανος. Αυτός κατάλαβε την κίνηση του ξένου και του φώναξε: «Σου έπεσε
το πουγκί σου. Είναι επικίνδυνη περιοχή εδώ, μάζεψέ το μην το χάσεις».
Ο ξένος αυτός ήταν ο Ρώσος πρεσβευτής.
Ο επαίτης δεν ήταν άλλος από τον Νικήτα Σταματελόπουλο. Οι πράξεις του τον
έκαναν γνωστό ως Νικηταρά και η ιστορία τού απέδωσε το προσωνύμιο «ο
Τουρκοφάγος».
Λίγα
λόγια για το θέμα του μήνα
Είμαστε
απόγονοι αυτών των ηρώων και δυστυχώς η αμαρτία της γενιάς μας είναι διπλή: δεν
τους μιμηθήκαμε και φροντίσαμε ώστε η νεότερη γενιά να μη τους γνωρίζει καθόλου…
«για του Χριστού την πίστη την Αγία και της
Πατρίδος την Ελευθερία», έλεγαν οι ήρωες του 1821, όταν ξεκίνησαν τον αγώνα. Διώξαμε το Χριστό
από τις καρδιές μας, από τη ζωή μας, ξεθώριασε και η Ελλάδα!
